arefacio
Could not find arefaciens in Logeion dictionaries.
arefaciens present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of arefacio
ārĕ-făcĭo (contr. arfăcĭo, Cato R. R. 69; per anastrophen, facio are, Lucr. 6, 962; cf. Rudd. II. p. 392), fēci, factum, 3, v. a. [areo],
- to make dry, to dry up (anteclass. and post-Aug.; syn.: sicco, exsicco, coquo, uro), Cato R. R. 69: principio terram sol excoquit et facit are, * Lucr. 6, 962; Varr. L. L. 5, § 38 Müll.; Vitr. 2, 1; Vulg. Job 15, 30; ib. Jac. 1, 11.—Pass.: arefieri in furno, Plin. 32, 7, 26, § 32: caulis arefactus, id. 13, 22, 43, § 125; so id. 34, 13, 35, § 133; Cels. 5, 27, n. 7; * Suet. Vesp. 5: arefacta est terra, Vulg. Gen. 8, 14: ficulnea, ib. Matt. 21, 19.—
- II Trop. (eccl. Lat.), to wither up, break down: gentem superbam arefecit Deus, Vulg. Eccli. 10, 18: arefacient animam suam, ib. ib. 14, 9.
ārefacio, fēcī, factum, ere, im Passiv ārefīo, factus sum, fierī (areo u. facio), trocknen, amurcam, Cato: luteas glebas, Vitr.: fontem aref. et exstinguere, Gell.: virgas (lini), Plin.: paludes, Tert.: quod qui arefacit ardor est solis, Varr. LL.: in fumo arefieri, Plin.: ramus exilis et cito arefactus, Suet.: polium arefactum, Cels.: ranarum sanguis arefactus, Plin.: arefactae messes, Arnob. – ➳ a) arfacio, Cato r. r. 69 u. 125 (arfacito). – b) facit are = arefacit, Lucr. 6, 962.
See: arefacere
ārĕfăcĭō, (14) fēcī, factum, ĕre (areo, facio), tr., faire sécher, dessécher : Varro L. 5, 38 ; Plin. 18, 116 ; terram sol facit are Lucr. 6, 962, le soleil dessèche la terre || tarir : Gell. 12, 1, 8 || [fig.] flétrir, briser : Vulg. Sir. 10, 18.