arefacio
Could not find arefacientes in Logeion dictionaries.
arefacientes present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine nominative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine vocative plural, present active participle feminine vocative plural of arefacio
ārĕ-făcĭo (contr. arfăcĭo, Cato R. R. 69; per anastrophen, facio are, Lucr. 6, 962; cf. Rudd. II. p. 392), fēci, factum, 3, v. a. [areo],
- to make dry, to dry up (anteclass. and post-Aug.; syn.: sicco, exsicco, coquo, uro), Cato R. R. 69: principio terram sol excoquit et facit are, * Lucr. 6, 962; Varr. L. L. 5, § 38 Müll.; Vitr. 2, 1; Vulg. Job 15, 30; ib. Jac. 1, 11.—Pass.: arefieri in furno, Plin. 32, 7, 26, § 32: caulis arefactus, id. 13, 22, 43, § 125; so id. 34, 13, 35, § 133; Cels. 5, 27, n. 7; * Suet. Vesp. 5: arefacta est terra, Vulg. Gen. 8, 14: ficulnea, ib. Matt. 21, 19.—
- II Trop. (eccl. Lat.), to wither up, break down: gentem superbam arefecit Deus, Vulg. Eccli. 10, 18: arefacient animam suam, ib. ib. 14, 9.
ārefacio, fēcī, factum, ere, im Passiv ārefīo, factus sum, fierī (areo u. facio), trocknen, amurcam, Cato: luteas glebas, Vitr.: fontem aref. et exstinguere, Gell.: virgas (lini), Plin.: paludes, Tert.: quod qui arefacit ardor est solis, Varr. LL.: in fumo arefieri, Plin.: ramus exilis et cito arefactus, Suet.: polium arefactum, Cels.: ranarum sanguis arefactus, Plin.: arefactae messes, Arnob. – ➳ a) arfacio, Cato r. r. 69 u. 125 (arfacito). – b) facit are = arefacit, Lucr. 6, 962.
See: arefacere
ārĕfăcĭō, (14) fēcī, factum, ĕre (areo, facio), tr., faire sécher, dessécher : Varro L. 5, 38 ; Plin. 18, 116 ; terram sol facit are Lucr. 6, 962, le soleil dessèche la terre || tarir : Gell. 12, 1, 8 || [fig.] flétrir, briser : Vulg. Sir. 10, 18.