arrodo
Could not find arroso in Logeion dictionaries.
arroso perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle neuter dative singular of arrodo
ar-rōdo (adr-, Kayser, Jan), rōsi, rōsum, 3, v. a., to gnaw or nibble at, to gnaw (cf.: aduro, accendo, accīdo, adedo al.).
- I Lit.: spartum, quod asellus adrodit, Plin. 35, 11, 40, § 137: mures adrosis clipeis, etc., id. 8, 57, 82, § 221: semina adrosa, id. 11, 30, 36, § 109: sues spirantes a muribus adrosas, id. 11, 37, 85, § 213.—
- II Trop.: ut illa ex vepreculis extracta nitedula rem publicam conaretur adrodere, * Cic. Sest. 33, 72: ecclesiasticas caulas, Sid. Ep. 7, 6.
ar-rōdo (ad-rōdo), rōsī, rōsum, ere, benagen, von Tieren, mures Antii coronam auream arrosere, Liv.: sues a muribus arrosae, Plin.: ab locustis, a muribus genus omne acciditur atque arroditur frugum, befressen u. benagt, Arnob.: ut illa ex vepreculis extracta nitedula rem publicam conaretur arrodere, Cic. – v. Menschen, crudum unguem, Pers.: solidos, beschneiden, Cod. Theod. – v. lebl. Subjj., sanguis equi arrodit carnes septicā vi, frißt an, Plin.; vgl. sinapi imponere per omnia membra, donec arrodantur ac rubeant, Cels. – Übtr., arr. rem publicam, am Gute des Staates nagen = vom Gute des St. zehren (v. untätigen Staatsbeamten), Capit. Anton. Pius 7. § 7.