ascio
ascio, to receive, adopt, select
Frieze-Dennison Vergil
adsciō, 4, a.: to ally, adopt, 12.38.
Could not find asscito in Logeion dictionaries.
asscito future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle neuter dative singular of ascio
ascĭo, āre, v. a. [ascia, II. B.],
- to work or prepare with a trowel: calcem, Vitr. 7, 2.
a -scĭo (adsc-, Rib., Halm), īvi (never ii), 4, v. a., like adopto, arrogo, etc., transf. from the sphere of civil law to common life,
- to receive, admit (like scio in this signif., very rare, perh. only in Verg. and Tac.; cf. ascisco): si socios sum adscire paratus, Verg. A. 12, 38: generum, id. ib. 11, 472: adsciri per adoptionem, Tac. A. 1, 3: sibi Tiberium adscivit, id. ib. 4, 57: adsciri in societatem Germanos, id. H. 4, 24: adsciri inter comites, id. ib. 4, 80: milites adscire, id. Agr. 19.
1. ascio, āre (ascia), I) mit der Zimmeraxt beschlagen, lignum, Augustin. in psalm. 30. serm. 2, 6. – II) mit der Maurerkelle bearbeiten, calcem, den Kalk beschlagen, Vitr. 7, 2, 2.
2. a-scio (ad-scio), īre, mit Wissen u. Willen annehmen, aufnehmen, ascire socios, Verg. Aen. 12, 38: centurionem militesve ascire, in seine Nähe ziehen, Tac. Agr. 19: asciri per adoptionem, Tac. ann. 1, 3: asciri in societatem, Tac. hist. 4, 21: asciri inter comites, Tac. hist. 4, 80. – ➳ Pers. ascivi u. Partiz. ascitus, s. a-scīsco.
See: asciare
See: ascire
1 ascĭō, āvī, ātum, āre (ascia), tr., doler, dégrossir à la doloire : Vitr. Arch. 7, 2, 2 ; Aug. Gen. Man. 1, 8, 13 || travailler avec la truelle, gâcher : Vitr. Arch. 7, 2, 2.
2 ascĭō (14) ( adscĭō ), īre, tr., faire venir à soi, sʼadjoindre, recevoir : (Trojanos) socios Virg. En. 12, 38, recevoir (les Troyens) comme alliés ; neque Antonium Primum adsciri inter comites a Domitiano passus est Tac. H. 4, 80, dʼautre part il ne souffrit pas que Domitien fît venir Antonius Primus parmi les gens de sa suite ; adsciri in societatem Germanos Tac. H. 4, 24, [ils disaient] que les Germains étaient appelés à une alliance [à sʼassocier à la révolte].
➳ les formes du pf. (ascivi) et du part. (ascitus) se confondent avec celles de ascisco.
ascio (ō) (ad-scio) —, —, īre,
- to receive, adopt, select: socios, V.: centurionem, Ta.