assula
Could not find assulas in Logeion dictionaries.
assulas feminine accusative plural of assula
assŭla (in many MSS. astŭla), ae, f. dim. [axis].
- A splinter, shaving, chip: at etiam cesso foribus facere hisce assulas, Plaut. Merc. 1, 2, 20 (130): Melandrya vocantur quercūs assulis similia, Plin. 9, 15, 18, § 48: assula tenuis brevisque, id. 16, 11, 22, § 54. —Of marble, a chip, shiver, Vitr. 7, 6.—*
- II A shingle, σχίδη: Bibacul. ap. Suet. Gram. 11.
assula u. astula (auch hastula), ae, f., der Span, Splitter, als Abspalt, Abgang, a) v. Marmor, caementa marmorea, sive assulae dicuntur, Vitr. 7, 6, 1. – b) v. Holz (s. Paul. ex Fest. 84, 17. Isid. 17, 6, 26 [wo hastula]; 19, 19, 12), percussarum (v. Blitz getroffenen) arborum hastulae, Sen. nat. 2, 31, 2: assulae ambustae, Clod. gramm. fr. bei Serv. Verg. Aen. 1, 176: piceae astula, Kienspan, Plin. 16, 54 u. 57: dass. taedae astula, Plin. 29, 34; vgl. Plin. Val. 1, 36 (wo: taedas pingues in astulas concīdere): at etiam cesso foribus facere hisce assulas? diese T. kurz und klein zu schlagen, Plaut. merc. 129: Plur. assulae meton. = ein verschaltes Bretterhaus, Fur. Bibac. b. Suet. gr. 11. – c) v. Stein, Plur., astulae = abgebröckelte Steinchen, Apul. apol. 35. – d) Plur. astulae = in einer Brühe sich absetzende Fasern, teres diligenter, ne astulas habeant, sich nicht fasern, Apic. 2, 41. – ➳ Nbf. acsula (Ellis) od. axula (Schwabe), Catull. 17, 3 (wo arch. Abl. acsuleis od. axuleis).
schydd or astelle , ~a vel astula
de vj d. pro ~is venditis
assŭla, (16) æ, f. , dim. de assis, fragments du bois quand on le coupe, éclat, copeau : P. Fest. 84 ; Schol. Virg. En. 1, 176 ; at etiam asto ? at etiam cesso foribus facere hisce assulas ? Pl. Merc. 130, mais je reste encore planté là ? mais je suis encore à tarder de mettre cette porte en éclats ? || fragments, éclats de pierre : Vitr. Arch. 7, 6, 6.
Namque illustri cuidam viro B. Germani reliquias
postulanti, Assulam ex cupresso, qua quondam sacrum tegebatur corpus, ab Archiclavo
Ecclesiæ meminimus esse concessam.
In libro
magno Chartæ pergamenæ manuscripto Assulis cooperto.Vestis Sancti scinditur, Sinus plenus Assulis Patet coram famulis Ad Arnulfi gloriam. Infra : Ipse sibi conscius, Recedens quantocius,
Secum defert Assulas , Quas dum distribueret, Videt quod resumeret Primas esca formulas.