aureolus
aureolus, golden
Could not find aureolisque in Logeion dictionaries.
aureolisque feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine ablative plural, masculine dative plural, neuter ablative plural, neuter dative plural, masculine ablative plural, masculine dative plural of aureolus
aurĕŏlus, a, um, adj. dim. [aureus].
- I Lit.
- A Of gold, golden: anellus, Plaut. Ep. 5, 1, 34 (640): ensiculus, id. Rud. 4, 4, 112 (1156): corona, Vulg. Exod. 25, 25; 30, 3; 37, 27: malum, Cat. 2, 12.—Hence, subst.: au-rĕŏlus, i, m. (sc. nummus), a gold coin, Mart. 5, 19; 12, 36.—
- B Covered or ornamented with gold, gilded: cinctus, Lucil. ap. Non. p. 553, 2: laquearia, Prud. στεφ. 9, 196.—
- C Gold-colored: collum, Varr. R. R. 3, 9, 4; cf. color, Col. 9, 3, 2.—
- II Trop., golden, splendid, brilliant, beautiful: aureoli pedes, Cat. 61, 163: non magnus, verum aureolus et ad verbum ediscendus libellus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 44, 135: oratiuncula, id. N. D. 3, 17, 43.
aureolus, a, um (Demin. v. aureus), schön golden, I) nach seinem Gehalte = 1) schön aus Gold gemacht, a) eig.: anellus, Plaut. Epid. 639: ensiculus, Plaut. rud. 1156: mālum, Catull. 2, 12: corona, Vulg. exod. 25, 25 u. ö. – subst., aureolus, ī, m. (sc. nummus), ein Goldstückchen, Mart. 5, 19, 14 u.a. – b) übtr., golden = schön, vortrefflich, herrlich, allerliebst, libellus, Cic. Acad. 2, 135: oratiuncula, Cic. de nat. deor. 3, 43: pedes, Catull. 61, 167. – 2) vergoldet, cinctus, Lucil. sat. 7, 33: laquearia, Prud. perist. 3, 197. – II) nach Ansehen und Farbe, goldartig, goldfarbig, collum, Varr. r. r. 3, 9, 4: color, Col. 9, 3, 2.
alter Olympus / ‥ aureolo populatur sidere noctem
concinit auriolo nunc philomena
auditur in silva propinqua sibilus avicule dulcisonus, quam alii picum, alii verius ~um dixere. ‥ dicitur ‥ ~us avicula aureo croceoque colore conspicua dulcemque suo in tempore pro cantu sibilum reddens
ab ave ~o
orioli aves sunt ‥ a sono vocis sic vulgariter appellate. coloris aurei sunt per totum, excepto quod in alis quasdam pennas cerulea varietate distinctas habent. ‥ orioli autem de picarum genere esse dicuntur, licet minores corpore sint aliisque coloribus nobilibus colorentur
laurea, †cernane [l. crinale ], sertum, diadema, corona, / addas aureolam †quo [? l. quod ] paucis sic data dictam
Alphonsus, regis primogenitus, veniens ad Westmonasterium quandam ~am, que fuerat quondam principis Wallie Leolini, cum aliis jocalibus offerebat quibus B. regis Edwardi feretrum ornabatur
qui coronam auream creditur meruisse, gloriosi labore officii mereatur ~am(
duplex corona, tam aurea sc. quam ~a, pro communi commodo simul ac proprio feliciter acquiritur
cujus mors est nobis aureola
major erit merces doctorum qui sunt ~am habituri, que intelligitur hic in splendore seculari
nec ‥ ~am virginitati debitam consequetur
in solitaria vita tres preeminencias adquisivit; privilegium predicatoris, meritum martiris, premium virginis. ista tria genera hominum habent in celo ~am super auream [ME: ]crune upe crune
~a est speciale mentis gaudium veniens ex opere precellenti et privilegiato
item liber vocatus Auriola Bibblie(
aurĕŏlus, (14) a, um (dim. de aureus ), ¶ 1 dʼor ; aureolus anellus Pl. Epid. 640, petit anneau dʼor ¶ 2 couvert ou orné dʼor, doré : cinctus aureolus Lucil. Sat. 290, ceinture garnie dʼor || de couleur dʼor : Varro R. 3, 9, 5 ¶ 3 [fig.] qui vaut de lʼor, précieux : aureolus libellus Cic. Ac. 2, 135, petit livre dʼor, cf. Nat. 3, 43 ; aureoli pedes Catul. 61, 167, pieds charmants || subst. m. , pièce dʼor : Mart. 5, 19, 14.
- 1. (poët.) gouden [anellus];
- 2. goudkleurig;
- 3. (metaf.) prachtig, lieflijk [pedes]; II. subst. ī m (vul aan: nummus) (Mart.) goudstuk.
aureolus
adj.
dim.
- aureus, golden: mālum, Ct.—Refulgent, splendid: libellus: pedes, Ct.