bacchor
bacchor, to celebrate the festival of Bacchus, rave like Bacchae, revel
Frieze-Dennison Vergil
bacchor , ātus sum, 1, dep. n. and a.: to perform the orgies of Bacchus; rage, rave, 6.78; rush or run madly or wildly, 4.301; fly wildly, 4.666; p., bacchātus, a, um, resounding with the revels of Bacchus, 3.125; filling with fury, spreading fury, 10.41. (Bacchus)
Could not find bacchate in Logeion dictionaries.
bacchate perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of bacchor
bacchor, ātus (part. pres. gen. plur. bacchantum; v. I. fin. infra), 1, v. dep. [Bacchus].
- I Lit., to celebrate the festival of Bacchus: Baccha bacchans, Plaut. Am. 2, 2, 71 (703): saxea ut effigies bacchantis prospicit Evoe, i.e. which cries Evoe in the orgies, Cat. 64, 61; 64, 255: cum aliquo, Plin. 3, 1, 3, § 8.—Hence, P. a. as subst.: bacchan-tes, um, f., Bacchae, the Bacchantes: passis Medea capillis Bacchantum ritu, Ov.M. 7, 258; 3, 703; Curt. 8, 10, 15; gen. Bacchantium, id. 9, 10, 24.—
- B Pass. (as in later Gr. βακχεύεσθαι, βακχευθῆναι) of the place in which the orgies of Bacchus were celebrated: virginibus bacchata Lacaenis Taygeta, Verg. G. 2, 487 Heyn.: bacchata jugis Naxos, id. A. 3, 125: Dindyma sanguineis famulum bacchata lacertis, Val. Fl. 3, 20: ita obsoletum sono furenter ab omni parti bacchatur nemus, Santra ap. Non. p. 78, 28: ululatibus Ide bacchatur, Claud. Rapt. Pros. 1, 206.—
- II Transf., in gen., to revel, rave, rant, like the Bacchae (of every species of mental excitement, love, hatred, joy, etc.; mostly poet. and in more elevated prose): quibus gaudiis exsultabis? quantā in voluptate bacchabere? Cic. Cat. 1, 10, 26: furor in vestrā caede bacchantis, id. ib. 4, 6, 11; id. Har. Resp. 18, 39: non ego sanius Bacchabor Edonis, Hor. C. 2, 7, 26; Col. poët. 10, 198; * Suet. Calig. 56; Claud. Laud. Stil. 2, 213; id. VI. Cons. Hon. 192.—Of murderous fury: tantā in illos caede bacchati sunt, Vulg. Judic. 20, 25.—So of poet. inspiration, Stat. S. 1, 2, 258; and with carmen as object: grande Sophocleo carmen bacchamur hiatu, Juv. 6, 636; cf.: furebant Euhoe bacchantes, raving to the cry of Euhoe, Cat. 64, 255; 64, 61.—Also, to go or run about in a wanton, wild, raving, or furious manner: animans Omne, quod in magnis bacchatur montibu' passim, * Lucr. 5, 822: saevit inops animi, totamque incensa per urbem Bacchatur, Verg. A. 4, 301 ( = discursitat, Heyne): immanis in antro Bacchatur vates, raves, is inspired, id. ib. 6, 78; 7, 385: infelix virgo totā bacchatur in urbe, id. Cir. 166.—Hence,
- B Transf. to inanimate things, to be furious, rage with fury, etc., to be impetuous, etc.
- 1 So of a vessel of wine that is filled very often: ubi bacchabatur aula, casabant cadi, Plaut. Mil. 3, 2, 41 (853) Lorenz ad loc.—
- 2 Of winds: Thracio bacchante magis sub interlunia vento, Hor. C. 1, 25, 11; Ov. Tr. 1, 2, 29.—Of violent rain, Val. Fl. 6, 632.—
- 3 Of a rumor: concussam bacchatur fama per urbem, spreads rapidly, Verg. A. 4, 666.—
- 4 Of enthusiastic, raging discourse: quod eos, quorum altior oratio actioque esset ardentior furere et bacchari arbitraretur, Cic. Brut. 80, 276: vitiosum dicendi genus, quod inanibus locis bacchatur, etc., Quint. 12, 10, 73.
bacchor, ātus sum, ārī (Bacchus), I) intr.: A) eig., das Bacchusfest begehen, -feiern, Baccha bacchans, Plaut. Amph. 703: cum alqo, Plin. 3, 8: u. im Gleichnis, non ego sanius bacchabor (will lustiger schwärmen) Edonis, Hor. carm. 2, 7, 27. – dah. bacchantēs = Bacchae, Bacchantinnen, bacchantum voce, Ov. met. 3, 703: bacchantum ritu, ibid. 7, 258: similes bacchantibus, Curt. 8, 10 (36), 15: bacchantium lusus, Curt. 9, 10 (42), 24. – B) übtr.: a) übh. v. Menschen, bacchantisch schwärmen, jauchzen, frohlocken, lärmen, toben, rasen, wüten, bacchans et grassans, ein rasender Wüterich, Suet.: tum baccharis, tum furis, Cic.: quibus gaudiis exsultabis? quanta in voluptate bacchabere? Cic.: bacch. in vestra caede, Cic.: tantā in illos caede, Vulg. iudic. 20, 25: auch umherschwärmen, umhertollen = schwärmend-, rasend-, wild umherschweifen, -umherirren, in magnis montibus passim, Lucr.: totam per urbem, Verg.: medias Italûm per urbes, Verg.: per convivia et balneas, Lampr.: omne per latus Italiae ferro et igni, Claud. – b) vom feurigen Redner od. seiner Rede, eos... furere et bacchari arbitraretur, für überbegeisterte u. taumelnde Schwärmer hält, Cic. Brut. 276: dicendi genus... quod inanibus locis bacchatur, sich bacchantisch gebärdet, herumrast, Quint. 12, 10, 76. – v. der in Begeisterung versetzten Wahrsagerin, rasen, in antro, Verg. Aen. 6, 78: ebenso vom Dichter, in bacchantischer Begeisterung schwelgen, ad aras, Stat. silv. 1, 2, 258. – c) v. lebl. Gegenständen: α) = daher(heran-, herab-)rasen, -toben, -tosen, vom Winde, Hor. u. Ov.: v. Regen, Val. Flacc.: v. Gerüchte, fama bacchatur per urbem, Verg. – β) scherzh. v. einem vollgefüllten Gefäße, ubi bacchabatur aula, cassabant cadi, ins Tollen kam (= übervoll wurde), Plaut. mil. 856. – II) tr.: A) den Bacchusruf ertönen lassen, a) eig.: bacchari euhoe, Catull. 64, 61 u. 255. – b) passiv, v. Örtl. = vom Bacchusruf-, Bacchustanz od. von der Bacchusfeier durchtobt werden od. widerhallen, ita obsoletum sono furenter ab omni parte bacchatur nemus, Santra b. Non. 78, 28: ululatibus Ide bacchatur, Claud. rapt. Proserp. 1, 206: bes. Partiz., te, bacchate Cithaeron, Stat. Theb. 4, 371: bacchata iugis (auf seinen Gebirgen) Naxos, Verg. Aen. 3, 125: virginibus bacchata Lacaenis (von lakon. J.) Taygeta, Verg. georg. 2, 487: u. so Dindyma sanguineis famulûm bacchata lacertis, Val. Flacc. 3, 20. – B) in bacchantischer od. wilder Begeisterung dichten, carmen, Iuven. 6, 636.
See: bacchari
bacchor, (12) ātus sum, ārī (Bacchus), intr., ¶ 1 avoir le délire inspiré par Bacchus, être dans les transports bachiques : Pl. Amph. 703 ; Cic. Ac. 2, 12 ; Catul. 64, 60 ; Hor. O. 2, 7, 27 ¶ 2 [poét.] [sens passif] être parcouru (foulé) par les Bacchantes : virginibus bacchata Lacænis Taygeta Virg. G. 2, 487, le Taygète foulé par les vierges de Sparte aux fêtes de Bacchus, cf. En. 3, 125 ¶ 3 [fig.] être dans des transports, dans le délire [sous lʼeffet dʼune passion violente] : quanta in voluptate bacchabere Cic. Cat. 1, 26, à quelle joie délirante seras-tu en proie ; furor (Cethegi) in vestra cæde bacchantis Cic. Cat. 4, 11, la démence (de Céthégus) se baignant avec ivresse dans votre sang || se démener, sʼagiter : bacchatur vates Virg. En. 6, 77, la prêtresse se débat dans le délire ¶ 4 errer en sʼagitant, sʼébattre : Lucr. 5, 823 || se déchaîner : Virg. En. 10, 41 || se répandre à grand bruit : Virg. En. 4, 666 ¶ 5 part. prés. Bacchantes, ium (poét. um ) = Bacchæ, Bacchantes : Ov. M. 3, 702 ; 7, 257 ; Curt. 8, 10, 15 ; 9, 10, 24.
- 1. (poët.; postklass.) het Bacchusfeest vieren;
- 2. in bacchantische vervoering zijn, razen, woeden; ➤ Boreas bacchatur ab Arcto; bacchante vento; vates bacchatur;
- 3. zwelgen, losbandig zijn [in voluptate; in caede];
- 4. (poët.) rondzwerven, ronddwalen, rondlopen [per urbem; in antro];
- 5. (poët.) orgieën houden; II. tr.
- 1. de Bacchusroep (euoe) laten horen;
- 2. ppp. bacchātus, a, um vol met (rondzwervende) bacchanten [Naxos; Taygeta];
- 3. (Juv.) in wilde geestdrift dichten [carmen].
bacchor , aris, atus sum, ari. d.
亂跑。 亂跳。樂瘋。— in voluptate 樂無度。Bacchantur venti 四方風大作。Bacchatur fama per urbem 新聞快傳城內。Bacchatur hama 激水桶大响聲。
Suggest a Translation
See an image
亂跑。 亂跳。樂瘋。— in voluptate 樂無度。Bacchantur venti 四方風大作。Bacchatur fama per urbem 新聞快傳城內。Bacchatur hama 激水桶大响聲。
Suggest a Translation
See an image
bacchor ātus, ārī, dep.
- Bacchus, to celebrate the festival of Bacchus, rave like Bacchae, revel: quanta in voluptate, exult: in vestrā caede: non sanius Edonis, H.: per urbem, roams in frenzy, V.: Fama per urbem, runs wild, V.—With acc: Grande carmen, Iu.; cf. Euhoe bacchantes, raising the cry of Bacchus, Ct.—Poet.: virginibus bacchata (iuga), i. e. frequented by the revels, V.: Bacchatam iugis Naxon legimus, i. e. with vine-clad hills, V.: bacchante vento, holding revelry, H.— Of extravagance in language: furere et bacchari.