belligero
belligero, to carry on war, wage war
Could not find belligeratis in Logeion dictionaries.
belligeratis present active indicative 2nd plural of belligero
belligeratis perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural of belligeror
bellĭgĕro, āvi, ātum, 1, v. a. (bellĭ-gĕror, āri, v. dep., Hyg. Fab. 274 fin.) [bellum-gero],
- to wage or carry on war, to fight (very rare): nec cauponantes bellum, sed belligerantes, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 201 Vahl.); Poët. ap. Quint. 9, 4, 39: postquam belligerant Aetoli cum Aliis, Plaut. Capt. prol. 24; id. Truc. 2, 7, 67 (617): excitandus nobis erit ab inferis quoniam nobis non solum cum his... sed etiam cum fortunā belligerandum fuit, * Cic. Red. Quir. 8, 19 (but ap. Cic. Font. 16, 36, the true read. is in bello gerendo, B. and K.): cum Gallis tumultuatum verius quam belligeratum, Liv. 21, 16, 4: adversum accolas, Tac. A. 4, 46; 2, 5; 3, 73; Suet. Aug. 94.—
- II Trop.: cum Geniis suis, Plaut. Truc. 1, 2, 81 (175): cum fortunā, Cic. Red. Quir. 8, 21.
belligero, āvī, ātum, āre (bellum u. gero), I) intr. Krieg führen, streiten, kämpfen, belligerant Aetoli cum Aleis, Plaut: qui isti par in belligerando esse possit, Cic.: socii nostri cum belligerare nobiscum vellent etc., Cornif. rhet.: bell. adversus accolas, Tac.: contra Titanas, Commodian. – impers., cum Gallis tumultuatum verius, quam belligeratum, Liv.; vgl. quoniam nobis non solum cum his,... sed etiam cum fortuna belligerandum fuit, Cic. – II) tr. (wie πολεμέω) bekriegen, feindselig behandeln, alqm, Itala (Ashb.) num. 21, 26. – ➳ Nbf. belligeror, ātus sum, ārī, Hygin. fab. 274.
See: belligerare
bellĭgĕrō, (13) āvī, ātum, āre (belliger), intr., faire la guerre : cum Gallis belligerare Liv. 21, 16, 4, faire la guerre aux Gaulois ; adversum accolas belligerare Tac. Ann. 4, 46, faire la guerre à ses voisins || [fig.] lutter : cum fortuna belligerare Cic. Quir. 19, lutter contre la fortune ; qui belligerant cum geniis suis Pl. Truc. 184, gens en lutte avec eux-mêmes.
belligerō —, ātus, āre
- belliger, to carry on war, wage war: nec cauponantes bellum, sed belligerantes, i. e. in earnest, Enn. ap. C.: cum fortuna: tumultuatum verius quam belligeratum, L.