bicolor
bicolor, of two colors, two-colored
Frieze-Dennison Vergil
bicolor , ōris: adj. (bis and color), of two colors, 8.276; mottled, dappled, 5.566.
Could not find bicolorque in Logeion dictionaries.
bicolorque masculine nominative singular, feminine nominative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular of bicolor
bĭcŏlor, ōris (bĭcŏlōrus, a, um, Vop. Aur. 13), adj. [bis-color],
- of two colors, twocolored (poet. or in post-Aug. prose): equus, Verg. A. 5, 566: baca, green and black, Ov. M. 8, 664: myrtus, steel-colored, id. ib. 10, 98; cf. id. ib. 11, 234; Plin. 10, 52, 74, § 144.
bicolor, ōris (bis u. color), zweifarbig, populus, grün und weißlich (auf der Rückseite der Blätter), Verg.: myrtus, stahlblau, Ov.: vexilla, Vopisc.: membrana, bunte, Pers.: albis equus bicolor maculis, Schecke, Verg.: intus omne ovum volucrum bicolor, Plin. – Nbf. bicolōrus, a, um, Vopisc. Aur. 13, 3.
~or,twihiwe
urina ~or in idropisi est mortalis, sicut cum est ruffa inferius et livens superius
ludebat‥in calculis ~oribus
ad quadrangulam tabulam, que dicitur calculis ~oribus, vulgo scaccarium; potius autem est regis tabula nummis albicoloribus, ubi etiam placita corone regis tractantur
bĭcŏlŏr, (14) ōris, Virg. En. 5, 566, et -lōrus, a, um, Vop. 13, 3 (bis, color), de deux couleurs.
bicolor ōris, adj.
- bi-+color, of two colors, two-colored: equus, V.: baca, O.