circumsisto
circumsisto, to take one’s stand around, surround, stand around
Frieze-Dennison Vergil
circumsistō, stetī, 3, a. and n.: to take one’s stand around; gather round; assail, surround, 8.490.
Could not find circumsistentibus in Logeion dictionaries.
circumsistentibus present active participle feminine ablative plural, present active participle feminine dative plural, present active participle masculine ablative plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter ablative plural, present active participle neuter dative plural of circumsisto
circum-sisto, stĕti (Caes. B. G. 3, 15 Oud. N. cr.; 4, 37; Curt. 15, 9, 10; Verg. A. 2, 559; Tac. A. 15, 15; id. H. 4, 79; cf. circumsto; rarely circumstiti, Tac. H. 3, 31), 3, v. a., to place one’s self or take one’s stand around a person or thing, to surround, go or stand around (class.; most freq. in the histt.; in Cic. perh. only once).
- α With acc.: quid me circumsistitis? Plaut. Men. 5, 7, 9 (998); so * Cat. 42, 10; Caes. B. G. 5, 7 fin.; 7, 5; id. B. C. 1, 20; id. B. G. 4, 26 Oud. N. cr.; Liv. 1, 28, 7; 1, 51, 8; 2, 2, 8; Curt. 7, 5: ipsumque domumque, Verg. A. 8, 490 al.; so, naves, Caes. B. G. 3, 15: curiam, Liv. 2, 23, 11; Tac. A. 5, 4: lectum, id. ib. 14, 8: vias, id. ib. 15, 15: signa sua, id. H. 2, 41.—Pass.: ne ab omnibus civitatibus circumsisteretur (Caesar), Caes. B. G. 7, 43; Ap. Dogm. Plat. 2.—
- β Absol.: circumsistamus, Plaut. As. 3, 3, 28 (618): haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt (sc. loquentem), Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: circumstiterant victores, Tac. H. 3, 31: circumsistentia tecta, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 42; cf. also circumsto.
circum-sisto, stetī od. (seltener) stitī, ere, um jmd. od. etwas sich stellen, herumtreten, jmd. od. etwas umstellen, umringen, I) im allg.: alqm, Caes.: signa sua, Tac. – im Passiv, fortitudo circumsistitur hinc audaciā inde timiditate, Apul. – absol., circumsistamus, alter hinc, hinc alter appellemus, Plaut.: cum paucis militibus circumsistens, Caes. – v. Lebl., circumsistentia tecta, die umstehenden Häuser, Iul. Val. 3, 42 (24). – II) insbes., feindlich umstellen, umringen, rings bedrängen, plures paucos circumsistebant, Caes.: armati circumsistunt ipsumque domumque, Verg.: naves, Caes.: lectum, Tac.: navem eius tribus quinqueremibus, Liv. – im Passiv, circumsisti ab omnibus civitatibus, Caes. – absol., haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt, Cic.: circumstiterant viatores, Tac. hist. 3, 31. – übtr., anceps proelium Romanos circumsteterat, Liv. 25, 34, 10: at me tum primum saevus circumstetit horror, Verg. Aen. 2, 559: circumsteterat Civilem et alius metus, Tac. hist. 4, 79.
circumsistō, (11) stĕtī (stĭtī rare, cf. Tac. H. 3, 31 ), ĕre, ¶ 1 intr., sʼarrêter autour, auprès : Pl. As. 618 || se tenir auprès, autour : Cic. Verr. 2, 5, 142 ; Cæs. C. 2, 42 ¶ 2 tr., entourer : eum omnes Arverni circumsistunt Cæs. G. 7, 8, 4, tous les Arvernes sʼempressent autour de lui || [en part.] entourer pour attaquer : Cæs. G. 7, 43 || [fig.] envelopper, envahir : me circumstetit horror Virg. En. 2, 559, lʼépouvante sʼempara de moi.
➳ les formes du pf. steti confondues avec celles de circumsto.
- 1. gaan staan om, insluiten, omringen (m. acc.);
- 2. (vijandel.) insluiten, omringen, omsingelen; ➤ plures paucos circumsistebant;
- 3. (metaf.) bedreigen; ➤ magnus terror circumsistebat muros.
circumsisto , is, stiti, stitum, sistere. n. 3. (eum.)
在左右。圍之。Ne civitas circumsisteretur 防敵圍府城。
Suggest a Translation
See an image
在左右。圍之。Ne civitas circumsisteretur 防敵圍府城。
Suggest a Translation
See an image
circum-sistō stetī or stitī, —, ere
- (in perf.like circumsto), to take one's stand around, surround, stand around: hominem, Cs.: cum singulas binae naves circumsteterant, Cs.: curiam, L.: sex lictores circumsistunt: circumstiterunt viatores, Ta.