circumsono
circumsono, to sound, resound on every side
Frieze-Dennison Vergil
circumsonō, 1, n. and a.: to sound about; raise a din around, 8.474.
Could not find circumsonantis in Logeion dictionaries.
circumsonantis present active participle neuter genitive singular, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine genitive singular, present active participle feminine genitive singular of circumsono
circum-sŏno, āre, v. n. and a. (rare but class.).
- I Neutr., to sound, resound (with something) on every side, to be filled with any sound: locus, qui circumsonat ululatibus cantuque symphoniae, Liv. 39, 10, 7; 27, 18, 16; Vitr. 5, 8, 1; Manil. 5, 582. —
- B Of the sound itself, to resound: dux theatri sui audiens plausum, in modum planctus, circumsonare, Flor. 4, 2, 45.—
- II Act.
- A To surround a thing with a sound, to make something to echo or resound, to fill everywhere with a sound: aures vocibus undique, Cic. Off. 3, 2, 5 (cf. id. Fam. 6, 18, 4, and Hor. Ep. 1, 1, 7, personare aurem): clamor hostes circumsonat, Liv. 3, 28, 3: Rutulus murum circumsonat armis, Verg. A. 8, 474; cf.: quā totum Nereus circumsonat orbem, Ov. M. 1, 187 Haupt (al. circumsonat): me luxuria undique circumsonuit, Sen. Tranq. 1, 9.—
- β Pass.: Threicio Scythioque fere circumsonor ore, Ov. Tr. 3, 13, 47; 4, 10, 111: nunc procul a patriā Geticis circumsonor armis, id. ib. 5, 3, 11.
circum-sono, sonuī, sonātum, āre, a) v. Tönen u. tönenden Pers. = einen Ggstd. umtönen, umschallen, umrauschen, umlärmen, circumsonans undique clamor, Liv.: clamor hostes circumsonat, Liv.: me luxuria undique circumsonuit, Sen. de tranqu. an. 1, 9: Rutulus murum circumsonat armis, Verg.: im Passiv, in modum planctus circumsonatus, Flor. 4, 2, 45: Threïcio fere circumsonor ore, Ov.: finitimis quamvis circumsoner armis, Ov. – b) v. Örtl., rings ertönen, umtönt werden, rings widerhallen, loci circumsonantes, qui apud Graecos nominantur περιηχοῦντες, Vitr. 5, 8, 1: locus, qui circumsonat ululatibus cantuque symphoniae, Liv.: Mygdonio buxus circumsonat horrida cantu, Claud.: circumsonat aequor dentibus, Manil.: talibus aures tuas vocibus undique circumsonare, Cic. de off. 3, 5.
See: circumsonare
circumsŏnō, (13) ŭī, ātum, āre, ¶ 1 intr., retentir autour, retentir de : locus qui circumsonat ululatibus Liv. 39, 10, 7, lieu qui retentit de hurlements ; talibus aures tuas vocibus circumsonare Cic. Off. 3, 5, [il est utile] que tes oreilles retentissent de semblables propos (que de semblables propos retentissent à tes oreilles) ; circumsonantes loci Vitr. Arch. 5, 8, 1, lieux retentissants [où il y a un écho] ¶ 2 tr., retentir autour de, faire retentir autour de : clamor hostes circumsonat Liv. 3, 28, 3, le cri de guerre retentit autour des ennemis ; Rutulus murum circumsonat armis Virg. En. 8, 474, le Rutule fait retentir ses armes autour des murs ; Scythico circumsonor ore Ov. Tr. 3, 14, 47, lʼaccent Scythe retentit autour de moi.
- 1. rondom weerklinken, galmen (van: abl.); ➤ locus qui circumsonet ululatibus (Liv.);
- 2. klinken rondom, doen weerklinken; ➤ clamor hostes circumsonat (Liv.); Rutulus murum circumsonat armis (Verg.).
circum-sonō —, —, āre,
- to sound, resound on every side: locus circumsonat ululatibus, is filled, L.: ad circumsonans clamor, L. — To surround with sound, make to resound, fill with sound: aurīs vocibus undique: clamor hostes circumsonat, L.: murum armis, V.: Scythio circumsonor ore, O.