coheres
coheres, a coheir, fellow-heir, sharer in an inheritance
Could not find coheredes in Logeion dictionaries.
coheredes masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine vocative plural, masculine accusative plural, feminine accusative plural, feminine nominative plural of coheres
cŏ-hēres (-haeres), ēdis, comm.,
- a co-heir, fellow-heir, Cic. Verr. 2, 1, 48, § 127; id. Fam. 13, 46 init.; 7, 2, 1; Quint. 5, 14, 16.— Gen. plur. coheredum, Hor. S. 2, 5, 107: esse coheres alicui, id. ib. 2, 5, 54; Petr. 76, 2.— In the fem., Dig. 34, 9, 16.
cohērēs, ēdis, c, der Miterbe, L. Nostius Zoilus est coheres meus, heres autem patroni sui, Cic.: coheredem dare alqm, Plin. ep.: alqm coheredem alci facere, Petr., scribere, Sen. u. Tac., ascribere, Suet.: coheredem alci instituere. Suet.: coheredem esse alci, Cic.: coheredes habere, Quint. – die Miterbin, cuius filia nepti coheres data, Papin. dig. 34, 9, 16. § 1. – Übtr., tamquam coheredes gratiae vitae, Vulg. 1. Petr. 3, 7: ut consortes fidei, ut spei coheredes, Min. Fel. 31, 8: u. als fem., caro consors et coheres (sc. animae), Tert. de res. carn. 7: gentes esse coheredes promissionis eius, Vulg. ad Ephes. 3, 6.
socius ejus et ~es regni ejusdem [Orientalium Saxonum ]
~es,efn yrfeweard
sibi et E. uxori sue, uni ~edum et participum dicte hereditatis(
non debent principes sponsam Dei, matrem suam, ‥ aestimare sibi datam in hereditariam dominationem, sed a Deo sibi commendatam, ut ejus ~edes mereantur esse ad reverentiam et defensionem
cujus anima concivis et ~es supernorum civium fieri letetur
cŏhērēs, (12) ēdis, m. f. , cohéritier, cohéritière : Cic. Verr. 2, 1, 127 ; Fam. 13, 46, 1.
cohērēs ēdis, m and f
- com- + heres, a coheir, fellow-heir, sharer in an inheritance, C.: filio coheredes alquos adiungere: esse alicui, H.
COHERES
COHE´RES[HERES]
Cohēres
See Heres.