commingo
commingo, to pollute, defile
Could not find commictae in Logeion dictionaries.
commictae perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of commingo
com-mingo, minxi, minctum, 3, v. a.,
- to pollute, defile: lectum potus (by vomiting), * Hor. S. 1, 3, 90: suavia comminxit spurcā salivā tuā, Cat. 78, 8; cf. id. 99, 10: commictum caenum, as a term of reproach, for a paltry, dirty fellow: commictum caeno stercilinium publicum, Plaut. Pers. 3, 3, 3 (407).
com-mingo, mīnxī, mictum od. minctum, ere, I) beharnen, bepissen, comminxit lectum potus, bepißte betrunken das Polster, Hor. sat. 1, 3, 90. – II) übtr., mit einer ekelhaften Feuchtigkeit übh. besudeln, savia comminxit spurca saliva tua, Catull. 77, 8: tamquam commictae spurca saliva lupae, Catull. 99, 10: u. im Schimpfwort, commictum caeno stercilinum publicum, Plaut. Pers. 407 zw. – ➳ Perf. commixi, Dosith. 425, 14 K.
See: commingere
commingō, (14) mīnxī, mictum ou mīnctum, ĕre, tr., mouiller dʼurine : Hor. S. 1, 3, 90 || souiller : Pl. Pers. 407 ; Catul. 99, 10.
com-mingō minxī, mictus
- (minctus), ere, to pollute, defile: lectum potus, H.: commicta lupa, Ct.: suavia salivā, Ct.