comminiscor
comminiscor, to devise, invent, contrive
Could not find comminiscere in Logeion dictionaries.
comminiscere future passive indicative 2nd singular, present passive indicative 2nd singular, present passive imperative 2nd singular, present active infinitive of comminiscor
com-mĭniscor (con-m-), mentus, 3, v. a. dep. [miniscor, whence also reminiscor, stem men, whence mens, memini; cf. Varr. L. L. 6, § 44] (lit. to ponder carefully, to reflect upon; hence, as a result of reflection; cf. 1. commentor, II.), to devise something by careful thought, to contrive, invent, feign.
- I (Class., of something untrue; esp. freq. in Plaut.) Reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito, Plaut. Mil. 2, 2, 71 (226): fabricare quidvis, quidvis comminiscere, id. As. 1, 1, 89 (104): mendacium, id. Ps. 2, 3, 23 (689): dolum docte, id. ib. 4, 7, 64 (1166): maledicta, id. Bacch. 4, 9, 58 (982): quid agam? aut quid comminiscar, Ter. Heaut. 674: nec me hoc commentum putes, Cic. Att. 6, 1, 8: tantum scelus, * Quint. 5, 13, 30.—With relative clause: neque quo pacto celem probrum queo comminisci, Plaut. Aul. 1, 1, 30 (69); 1, 1, 37 (76): fac Amphitruonem ab aedibus Ut abigas quovis pacto commentus sies, id. Am. 3, 3, 24 (979) (cf. infra, P. a.).—
- B Of philosophic fiction (cf. commenticius), as antith. to actual, real: Epicurus monogrammos deos et nihil agentes commentus est, Cic. N. D. 2, 23, 59; so, occurrentia nescio quae, id. Fin. 4, 16, 43: quaedam, id. Fat. 3, 5.—
- II In gen., to devise, invent, contrive: nihil adversus tale machinationis genus parare aut comminisci oppidani conabantur, Liv. 37, 5, 5: id vectigal commentum alterum ex censoribus satis credebant, id. 29, 37, 4: novas litteras, Suet. Claud. 41: novum balinearum usum, id. Calig. 37; Flor. 2, 6, 27: Phoenices, litteras et litterarum operas, aliasque etiam artes, maria navibus adire, classe confligere, etc., Mel. 1, 12, 1: excubias nocturnas vigilesque, Suet. Aug. 30; id. Ner. 34; id. Vesp. 23. ☞
- 1 P. a.: commentus, a, um, in pass. signif., devised, invented, feigned, contrived, fictitious: dat gemitus fictos commentaque funera narrat, Ov. M. 6, 565: sacra, id. ib. 3, 558; 4, 37; id. A. A. 1, 319: crimen, Liv. 26, 27, 8: fraus, Paul. Sent. 5, 4, 8.—Hence,
- 2 Subst.: commentum, i, n.
- A (Class.) An invention, fabrication, fiction, falsehood: ipsis commentum placet, Ter. And. 225: opinionum commenta delet dies, Cic. N. D. 2, 2, 5 (cf. just before: opiniones fictas atque vanas): non sine aliquo commento miraculi, Liv. 1, 19, 5: mixta rumorum, Ov. M. 12, 54: animi, id. ib. 13, 38.—
- B Since the Aug. per., sometimes, a contrivance, Liv. 29, 37, 6; Suet. Vesp. 18; Just. 22, 4, 3 al.—
- C Nefanda, a project, plan, Just. 21, 4, 3: callidum, Dig. 27, 9, 9. —
- D A stratagem, in war, Flor. 1, 11, 2.—
- E A rhetorical figure, equiv. to commentatio, = ἐνθύμημα, Vitellius ap. Quint. 9, 2, 107; cf. id. ib. 5, 10, 1.
com-minīscor, mentus sum, minīscī (vgl. memini, mens, μένος), I) sich etwas ins Gedächtnis zurückrufen, sich auf etw. (darauf) besinnen, Plaut. most. 662 u. 668. – II) aussinnen, ersinnen, a) noch nicht Vorhandenes = erfinden, monogrammos deos, Cic.: vectigal, Liv. u. Suet.: litteras novas, Suet. – b) Unwahres = erdichten, vorgeben, absol., verb. confingere et c., Cornif. rhet: ingeniosior ad comminiscendum, Cornif. rhet. – m. Acc. mendacium, Plaut.: tantum scelus, Quint.: crimen ex re fortuita, Liv.: m. folg. indir. Fragesatz, Plaut. aul. 69 u. 76. – Partiz. commentus, a, um, passiv = ersonnen, erdichtet, erlogen, amicus, App. Caec. fr.: fraus, ICt.: gemitus ficti commenta que funera, Ov. – ➳ Aktive Nbf. comminīsco, ere, Apul. met. 4, 11.
commĭnīscor, (11) mentus sum, minīscī, tr. (cum, miniscor inus., cf. memini), imaginer : comminisci mendacium Pl. Ps. 689, forger un mensonge ; nequeo comminisci quid dicam Pl. Aul. 69, je ne vois pas trop ce que je dois dire ; Epicurus deos nihil agentes commentus est Cic. Nat. 2, 59, Épicure a imaginé des dieux oisifs ; cf. Fin. 4, 43 ; Att. 6, 1, 8 ; Rep. 3, 25 || inventer : Phœnices litteras sunt commenti Mela 1, 65, les Phéniciens ont inventé lʼécriture.
➳ commentus, a, um, avec sens pass., imaginé : Ov. M. 3, 558 ; 6, 565.
- 1. bedenken, verzinnen [vectigal; litteras novas];
- 2. verzinnen, liegen [maledicta; crimen]; — p. adj. commentus, a, um verzonnen, gelogen;
- 3. (Plaut.) zich bezinnen op.
com-minīscor (conm-) mentus, ī, dep.
- 1 MAN-, to devise, invent, contrive: nihil adversus tale alqd, L.: vectigal, L.— To devise falsely, contrive, invent, feign: alquid, T.: nec me hoc commentum putes: deos nihil agentīs: occurrentia nescio quae: crimen ex re fortuitā, L.