commonstro
commonstro, to show, point out distinctly
Could not find commonstrato in Logeion dictionaries.
commonstrato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of commonstro
com-monstro (conm-), āvi, ātum, 1 (old form conmonstrasso = commonstravero, Plaut. Ep. 3, 4, 5 (441)), v. a.,
- to show, point out something fully or distinctly (perh. only in Plaut., Terence, and Cic.): si istunc hominem, quem quaeritas, Tibi conmonstrasso, Plaut. Ep. 3, 4, 5 (441); id. Poen. 5, 2, 83 (1043): parentes meos mihi, Ter. Heaut. 1027: hominem commonstrarier Mihi istum volo, aut ubi habitet demonstrarier, id. Phorm. 305: aurum alicui, Cic. de Or. 2, 41, 174: viam, id. ib. 1, 46, 203: sedes argumentorum, id. ib. 2, 39, 162: leges fatales ac necessarias, id. Univ. 12, 43 init.—With rel.: conmonstrabo, quo facile inveniatis loco, Plaut. Curc. 4, 1, 6 (467).
com-mōnstro (archaist. commōstro), āvī, ātum, āre, genau-, deutlich zeigen, alci hominem, quem quaeritat, Plaut.: hominem alci, Ter.: aurum alci, Cic.: viam, Cic. – ➳ conmonstrasso = commonstravero, Plaut. Epid. 437 G: parag. Infin. commonstrarier, Ter. Phorm. 305. – Archaist. synk. Form, commostras, Plaut. merc. 894: commostraremus, Plaut. Poen. 602: commostra (Imper.), Plaut. Poen. 1043.
See: commonstrare
commōnstrō, (13) āvī, ātum, āre, tr., montrer, indiquer : Pl. , Ter. ; commonstrare viam Cic. de Or. 1, 203, indiquer le chemin.
➳ commonstrasso = -avero Pl. Epid. 447 || commostro Pl. Merc. 894 ; Pœn. 602 ; 1043.
com - mōnstrō (conm-) āvī, ātus, āre,
- to show, point out distinctly: parentīs mihi, T.: commonstrarier Mi istum volo, T.: aurum alicui: viam.