commutabilis
commutabilis, subject to change, changeable
Could not find commutabilisque in Logeion dictionaries.
commutabilisque feminine genitive singular, masculine accusative plural, feminine nominative singular, masculine genitive singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of commutabilis
commūtābĭlis, e, adj. [commuto], subject to change, changeable (class.).
- I In gen.: cera, Cic. N. D. 3, 12, 30: haec imbecilla et commutabilis pecunia, id. Par. 1, 1, 7: commutabilis, varius, multiplex animus, id. Lael. 25, 92: ratio vitae, id. Mil. 26, 69: principia verbi, Varr. L. L. 9, § 99 Müll.—
- II In rhet.: exordium quod ab adversario potest, leviter mutatum, ex contrariā parte dici, = commune, Cic. Inv. 1, 18, 26; so * Quint. 4, 1, 71.
commūtābilis, e (commuto), veränderlich, der Veränderung unterworfen, wandelbar, a) übh. (Ggstz. incommutabilis), verbi principia, Varr. LL.: ratio vitae, Cic.: res publica, Cic. – b) als rhet. t. t., exordium c., der wandelbare, umdrehbare Eingang (den der Gegner mit geringer Abänderung zugunsten seiner Partei gebrauchen kann), Cic. de inv. 1, 26. Quint. 4, 1, 71. – Adv. commūtābiliter, Augustin. de trin. 2, 8, 15.
ut in summe contemplatione sapientie, que ‥ est incommutabilis, aciem mentis figatis, necesse est se ipsum animus qui ~is est, intueatur(
commūtābĭlis, (15) e (commuto), ¶ 1 changeant, sujet au changement : commutabilis res publica Cic. Att. 1, 17, 8, situation politique précaire ¶ 2 interchangeable : exordium commutabile Cic. Inv. 1, 26, exorde que lʼadversaire peut exploiter pour sa thèse.
commūtābilis (conm-) e, adj.
- commuto, subject to change, changeable: cera: commutabilis, varius, multiplex animus: ratio vitae.—In rhet.: exordium, appropriate to either party.