comoedus
comoedus, of comedy, comic
Could not find comoedum in Logeion dictionaries.
comoedum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of comoedus
cōmoedus, a, um, adj., = κωμῳδός,
- of or pertaining to comedy, comic: natio, adapted to comedy, given to acting, Juv. 3, 100.—More freq.,
- II Subst.: cōmoedus, i, m., a comedian, comic actor (while histrio is a play-actor in gen.), Cic. Rosc. Com. 11, 30; Quint. 6, 2, 35; 1, 11, 1; 11, 3, 91; 11, 3, 181; Juv. 3, 94; 6, 73; Plin. Ep. 1, 15, 2; 3, 1, 9; Suet. Tib. 47; Gai Inst. 3, 212; Dig. 9, 2, 22, § 1.
cōmoedus, a, um (κωμῳδός), zur Komödie gehörig, Komödien-, natio, Iuven. 3, 100. – subst., cōmoedus, ī, m., der Schauspieler für komische Rollen, der Komöde, Komiker (Ggstz. tragoedus), Cic. or. 109; Rosc. com. 30. Quint. 1, 11, 1. Iuven. 3, 94: histriones atque comoedi, Quint. 6, 2, 35: comoedus sermocinatur, tragoedus vociferatur, Apul. flor. 18. p. 28, 7 Kr.
tragedi vel ~i,unweorðe scopes
comicis et tragicis abeuntibus, ‥ clientes eorum, ~i videlicet et tragedi, exterminati sunt
1 cōmœdus, (16) a, um, de comédien : natio comœda est Juv. 3, 100, cʼest un peuple de comédiens.
2 cōmœdus, (12) ī, m. (κωμῳδός), comédien, acteur comique : Cic. Com. 30 ; Or. 109 ; Juv. 3, 94.
cōmoedus
adj.
- , κωμῳδός, of comedy, comic: natio, given to acting, Iu.—As substm., a comedian, comic actor, C., Iu.