conflatilis
Could not find conflatiles in Logeion dictionaries.
conflatiles masculine accusative plural, feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine accusative plural, masculine vocative plural, masculine nominative plural of conflatilis
conflātĭlis, e, adj. [conflo, II.],
- cast, molten (late Lat.): Juppiter, Prud. στεφ. 10, 295; cf. Hier. Ep. 130.—Hence, subst.: con-flātĭle, is, n., a molten image, Vulg. Deut. 27, 15.
cōnflātilis, e (conflo), aus Gußarbeit, aus Erz gegossen, Iuppiter, Prud. perist. 10, 295: vitulus, Vulg. exod. 32, 4: di, ibid. 34, 17: statuae, Cassian. de inc. Chr. 2, 3. – subst., cōnflātile, is, n., das aus Erz gegossene Bild, Vulg. deut. 27, 15 u.a.: sculptile aut conflatile, Hier. ep. 29, 3: sculptile atque conflatile, Vulg. iudic. 18, 4: sculptilia et conflatilia, Augustin. de civ. dei 18, 31, 2.
~is,gegoten
peccatum vituli ~is
vitulum ~em adorarunt(
quod in re sculptili vel ~i non est confidendum
ex ca [terra Anglie ] omne genus metallonem studio ~i eliquatur
cōnflātĭlis, e (conflo), fait par fusion = en métal fondu : Prud. Perist. 10, 295 || -tĭle, is, n. , ouvrage en métal fondu : Vulg. Deut. 27, 15.