conflatilis
Could not find conflatili in Logeion dictionaries.
conflatili masculine dative singular, feminine dative singular, masculine ablative singular, feminine ablative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular of conflatilis
conflātĭlis, e, adj. [conflo, II.],
- cast, molten (late Lat.): Juppiter, Prud. στεφ. 10, 295; cf. Hier. Ep. 130.—Hence, subst.: con-flātĭle, is, n., a molten image, Vulg. Deut. 27, 15.
cōnflātilis, e (conflo), aus Gußarbeit, aus Erz gegossen, Iuppiter, Prud. perist. 10, 295: vitulus, Vulg. exod. 32, 4: di, ibid. 34, 17: statuae, Cassian. de inc. Chr. 2, 3. – subst., cōnflātile, is, n., das aus Erz gegossene Bild, Vulg. deut. 27, 15 u.a.: sculptile aut conflatile, Hier. ep. 29, 3: sculptile atque conflatile, Vulg. iudic. 18, 4: sculptilia et conflatilia, Augustin. de civ. dei 18, 31, 2.
~is,gegoten
peccatum vituli ~is
vitulum ~em adorarunt(
quod in re sculptili vel ~i non est confidendum
ex ca [terra Anglie ] omne genus metallonem studio ~i eliquatur
cōnflātĭlis, e (conflo), fait par fusion = en métal fondu : Prud. Perist. 10, 295 || -tĭle, is, n. , ouvrage en métal fondu : Vulg. Deut. 27, 15.