conflictus
conflictus2, a striking together
Could not find conflictui in Logeion dictionaries.
conflictui masculine dative singular of conflictus
conflictus, a, um, Part., from confligo.
conflictus, ūs, m. [confligo], a striking together (rare, and mostly in the abl. sing.).
- I In gen.
- A Prop.: conflictu atque tritu lapidum elici ignem, Cic. N. D. 2, 9, 25: nubium, id. Div. 2, 19, 44: corporum (in conflict), id. Caecin. 15, 43.—*
- B Trop., impulse, impression, necessity: fatalis incommodi conflictu urgeri, Gell. 6, 2, 8.—*
- II Esp., a fight, contest, Pacat. Pau. ad Theod. 31.
cōnflīctus, ūs, m. (confligo), I) (nur im Abl.) das Zusammen-, Aneinanderschlagen, lapidum, Cic.: nubium, Cic.: parmarum, Sil.: corporum (im Kampfe), Cic. – übtr., nullo fatalis incommodi conflictu urgeri, Plage, Not, Gell. 7 (6), 2, 8. – II) insbes., der feindl. Zusammenstoß, der Kampf, Sing. u. Plur., Pacat. pan. 34. Capit. Macr. 8, 2 u.a.: Plur., Vopisc. Car. 10 u. (übtr.) Mart. Cap. 5. § 467. Vgl. Paucker De latin. scriptt. hist. Aug. p. 138.
crepitus, i. sonitus, fragor, ‥ ~us,cyrm, ‥ sweg
~u,gefeohte ‥ , ~ibus,geflitum
regnum ‥ in duos reges divisum gravibus ‥ ~ibus bellorum sudabat
gravi ~u pugnatum est
[mustela ] colubro plerumque duello congreditur; in quo ~u ‥
factus est intra ‥ ambitum castri ~us durissimus, sed ‥ in †brevis [l. brevi ] finitus; nam in illo ~u capti sunt cc milites de regno Francorum
regum conflictus alterna pace quiescent
post conflectum de Evesham
nec fuit ~us iste momentaneus ‥ sed per tres horas ante dedicionem hostium continue perduravit
[G. comes Britannie ] in finibus Francie et Normannie ‥ militum ~ibus aptis et statutis vires suas exercuit et artes Martis preludens gaudebat se bonis militibus equiparari
H. rex filius regis Anglie regnum egrediens in ~ibus Gallicis in expensis profusioribus transegit triennium
quatinus ‥ remoto omni disceptationum ingruentium ~u ‥ pace perpetua Deo famulari ‥ valeant
conflictum gessit dedasculus idem / contra bis senos certantes arte magistros
factum est ut ‥, synodo facta . ‥ post aliquantum utriusque partis ~um ‥ in praesulatum sit ‥ receptus
~um iniit Lanfrancus ‥ adversus natu majores regni ‥ de jure ecclesiae Christi
in ipso cogitationum ~u
reciprocis disputacionum ~ibus
nullus ‥ quasi hac [puritate ] tantum servata absque reliquorum ~u vitiorum feriatus et securus existat!
[athleta Christi ] ad majorem se adhuc parabat ~um
cum ‥ repugnantes carnis et spiritus in se ~us ‥ sepe pertulerit
presbyter hortatur ne deficiamus in hujus / mundi conflictu
bini aestus oceani ‥, finito ~u, in oceanum refusi unde venerant redeunt
1 cōnflīctus, a, um, part. de confligo.
2 cōnflīctus, (16) ūs, m. (confligo), ¶ 1 [seult à lʼabl.] : choc, heurt : Cic. Cæc. 43 ; Nat. 2, 25 ; Div. 2, 44 || [fig.] Gell. 7, 2, 8 ¶ 2 lutte, combat : Vop. Car. 10.
- 1. botsing, treffen [lapidum; nubium; corporum (in de strijd)];
- 2. (postklass.) vijandelijke botsing, strijd.
conflictus , us. m. et, v. confligium
See an image
See an image
Et bello commisso Conflicti fuerunt nostri, et
amiserunt nostri galeas xxv. Occurrit in Chronico Parmensi ann. 1307.
et 1309.Prædictos inimicos volentes intrare civitatem posuit in
Conflictu, apud Anonymum in Chronico Veronensi ad ann. 1317. Dominus Canis fuit
positus in Conflictum cum ejus militia et comitiva, multis ex suis interfectis et
captis, ibid. ad ann. 1320.cōnflīctus (1)
- P. of confligo.
(cōnflīctus (2) ūs), m
- confligo, a striking together(only ablsing.): lapidum.—A wrestling, struggle: corporum.