conforto
Could not find confortate in Logeion dictionaries.
confortate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of conforto
conforto, āre, v. a. [fortis],
- to strengthen much (late Lat.; esp. freq. in the Vulg. of the Vet. Test.): stomachum, Macer. Carm. 71: manus, Lact. 4, 15: domum Juda, Vulg. Zach. 10, 6: confortamini, filii Benjamin, id. Jer. 6, 1 et saep.
cōnforto, āre (con u. fortis), sehr stärken, manus, Lact.: stomachum, Gargil.: corrobora eum et conforta, Vulg. – ➳ Nbf. confortiat, συνισχυρίζεται Gloss. II, 108, 26.
See: confortare
cōnfortō, āvī, ātum, āre (cum, fortis), tr., renforcer : Vulg. Psalm. 147, 13 || consoler, réconforter : Hier. Ep. 7, 4 ; Is. 10, 35, 7.