confrico
confrico, to rub vigorously
Could not find confricando in Logeion dictionaries.
confricando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of confrico
con-frĭco, āvi, ātum, 1, v. a., to rub vigorously, to rub in (belonging to econom. and medic. lang.).
- I Prop.: caput atque os suum unguento, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: os sale trito, Col. 7, 10, 3: boves, id. 2, 3, 1: confricatis dentibus atque gingivis, Plin. 29, 2, 9, § 31: faciem sibi, * Suet. Claud. 8 fin.: oculum, Veg. Art. Vet. 3, 20, 1.—*
- II Meton.: genua, i.e. to touch the knees in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80 (670).
cōn-frico, fricātum, āre, bereiben, abreiben, einreiben, alqd sale, Varr.: caput atque os suum unguento, Cic. Verr. 3, 62: dentes, Plin.: faciem sibi, Suet.: oculum, wund reiben, Veget. – genua, die Knie heftig bittend berühren, Plaut. asin. 670. – ➳ Vulg. Perf. confricaverit, Veget. mul. 3, 20, 1. – Partiz. auch confrictus, Enn. ann. 104 (wo confricti oleo, nach Ilbergs Verbesserung).
See: confricare
cōnfrĭcō, (14) ātum, āre, tr., ¶ 1 frotter : caput unguento Cic. Verr. 2, 3, 62, se frotter la tête avec un onguent ¶ 2 [fig.] confricare genua Pl. As. 670, embrasser [en suppliant] les genoux de qqn.
➳ pf. -āvī [décad.] Veg. Mul. 2, 20, 1.
cōn-fricō āvī, ātus, āre,
- to rub vigorously: caput unguento.