conspiro
conspiro, to blow together, sound in unison
Frieze-Dennison Vergil
cōnspīrō, āvī, ātus, 1, n.: to blow, sound together, 7.615.
Could not find conspirandi in Logeion dictionaries.
conspirandi present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of conspiro
con-spīro, āvi, ātum, 1, v. n., to blow or breathe together, to sound together. *
- I Lit.: aereaque adsensu conspirant cornua rauco, Verg. A. 7, 615 (et tubae simul inflabantur, Serv.).—Far more freq. and in good prose,
- II Trop.
- A To harmonize, agree, accord: conspirans mutuus ardor, * Lucr. 4, 1216; cf.: tanta rerum consentiens, conspirans, continuata cognatio, Cic. N. D. 2, 7, 19; 3, 11, 28: consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans, id. Tusc. 5, 25, 72; id. Lig. 12, 34; Col. 3, 13, 7: in quibus (operibus) plurium conatus, praeeunte aliquā jucundā voce, conspirat, * Quint. 1, 10, 16: talis ... animus, ut multae in illo artes ... multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata, harmoniously blending, Sen. Ep. 84, 10.—
- B To agree together in thought or feeling, to accord, unite, combine.
- 1 In a good sense: conligite vos, conspirate nobiscum, consentite cum bonis, Cic. Agr. 1, 9, 26: mirabiliter populus Romanus universus et omnium generum ordinumque consensus ad liberandam rem publicam conspiravit, id. Fam. 10, 12, 4; cf. id. Phil. 3, 5, 13; Col. 3, 13, 7.—Impers.: in commune conspirabatur ab utroque (Cic. Oecon.?) 12 praef. § 8. —
- b Part.: conspiratus, mid., having agreed, combined; acting in concert: milites legionis VIII. subito conspirati pila conjecerunt, Caes. B. C. 3, 46 Kraner ad loc.—
- 2 In a bad sense, to plot together, to enter into a conspiracy, to conspire (so freq. in the histt. after the Aug. per., esp. in Suet.).
- α Absol.: priusquam plures civitates conspirarent, Caes. B. G. 3, 10 fin.; id. B. C. 3, 46; Suet. Caes. 9; id. Galb. 10.—
- β With in and acc.: in injuriam, Liv. 3, 36, 9; 3, 56, 12: in caedem alicujus, Tac. A. 15, 68: in necem, Just. 16, 5, 12: in destinatam mortem, id. 20, 3, 4: in facinus, Dig. 49, 16, 3, § 21: in Augustum, Suet. Tib. 8.—Cf. impers.: conspiratum est in eum a sexaginta amplius, Suet. Caes. 80. —*
- γ With ad: ad res novas, Suet. Claud. 13.—*
- δ With ut: ut Senatum adorirentur, Suet. Caes. 9.—*
- ε With ne: conspirasse corporis partes, ne manus ad os cibum ferrent, Liv. 2, 32, 10.—*
- ζ With inf.: perdere aliquem, Suet. Claud. 37.—
- b Part.: conspīrātus, a, um, having conspired, having entered into a conspiracy: his conspiratis factionum partibus, Phaedr. 1, 2, 4. —And subst.: conspīrāti, ōrum, m., like conjurati, the conspirators, Suet. Caes. 82; id. Galb. 19; id. Dom. 17; id. Ner. 43.— Hence, * conspīrātē, adv., with one accord, unanimously; in comp.: conspiratius ad arma concurrere, Just. 3, 5, 3.
con-spīro, āvi, ātum, 1, v. a. [spira],
- to coil up (very rare): anguis se conspiravit, Aur. Vict. Vir. Ill. 22.
1. cōnspīro, āvī, ātum, āre (v. con u. spiro), zusammen hauchen = im Einklang stehen, übtr.: I) im guten Sinne, im Einklang stehen, in Gefühl u. Ansicht = einmütig sein, übereinstimmen, u. im Wollen u. Streben = im Einklang-, im Einverständnis handeln, Hand in Hand gehen od. wirken, zusammenwirken, a) v. Pers.: proinde consentite, conspirate, Plin. ep.: milites legionis nonae subito conspirati (einmütig) pila coniecerunt, Caes. – c. cum alqo, Cic.: ad liberandam rem publicam, Cic. – b) v. personif. lebl. Subjj.: α) v. Konkr.: aereaque assensu conspirant cornua rauco, ertönen zugleich mit dumpfem Widerhall, Verg. Aen. 7, 615. – β) v. Abstr.: naturam quasi cognatione continuatā conspirare, Cic.: in iis operibus, in quibus plurium conatus conspirant, taktmäßig zusammenwirken, Quint. – oft Partiz. Präs. cōnspirāns = einmütig, übereinstimmend, Hand in Hand gehend, zusammenwirkend, tanta rerum consentiens, conspirans, continuata cognatio, Cic.: consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans (wie aus einer Seele kommender), Cic. – Partiz. Pers. cōnspīrātus medial = sich harmonisch verschmelzend, in unum, Sen. ep. 84, 10. – II) im üblen Sinne, eine Meuterei, ein Komplott stiften, sich verschwören, absol., priusquam plures civitates conspirarent, Caes.: cum alqo, Suet.: in alqm, Suet.: contra alqm, ICt.: cum alqo in alqm, Suet.: ad res novas, Suet.: ad defectionem, Frontin.: ad transfugiendum ad Romanos, Frontin.: in appellationem, in praesentis temporis iniuriam, Liv.: m. folg. ut u. Konj., Suet. Caes. 9. Vulg. Ioann. 9, 22: m. folg. Infin., Suet. Claud. 37, 2. Sulp. Sev. chron. 2, 37, 2. – Abl. absol., conspiratis factionum partibus (die getrennten Parteien), Phaedr. 1, 2, 4: conspirato inter se, Dict. Cret. – Partiz. Pers. subst., cōnspīrātī, ōrum, m., die Verschworenen, Suet. (s. Bremi Suet. Caes. 82).
2. cōnspīro, āvī, āre (con u. spira), zusammenwinden, se in Ogulnii tabernaculo (v. einer Schlange), Aur. Vict. vir. ill. 22, 2.
See: conspirare
1 cōnspīrō, (11) āvī, ātum, āre, intr., sʼaccorder, être dʼaccord : a) conspirate nobiscum Cic. Agr. 1, 26, soyez dʼaccord avec nous, cf. Phil. 3, 32 ; 11, 2 ; Tusc. 5, 72 ; Lucr. 4, 1216 ; Virg. En. 7, 615 ; b) conspirer, comploter : Cæs. C. 3, 10, 3 ; in aliquem Suet. Cæs. 80, 4, conspirer contre qqn ; in cædem alicujus Tac. Ann. 15, 68, comploter la mort de qqn ; cf. Liv. 3, 36, 9 ; conspirare ut Suet. Cæs. 9, sʼentendre pour ; conspirare ne Liv. 2, 32, 10, sʼentendre pour empêcher que ; conspirare perdere aliquem Suet. Claud. 37, 2, sʼentendre pour faire périr qqn.
➳ décad., sens trans. : a) mettre en accord (harmonie) : Manil. 1, 251 ; b) faire sʼaccorder, associer : Anth. 727, 9.
2 cōnspīrō, āvī, āre (cum, spira), tr., [se] rouler en spirale : Ps. Aur. Vict. Epit. 22, 1.
- 1. overeenstemmen, het eens zijn, eensgezind, gelijkgezind zijn, samenwerken [ad liberandam rem publicam]; ➤ milites subito conspirati pila coniecerunt; — p. adj. cōnspīrāns, gen. antis en cōnspīrātus, a, um eensgezind, overeenstemmend;
- 2. samenzweren, een complot smeden [ad res novas]; — p. adj. samenzwerend;
- 3. (Verg.) samen of tegelijk klinken.
conspiro , as, are. n. act.
串通。相串。 合同。— judicium 定判官。— vadimonium 定赴案之日。 — rempublicam 管國。— domum 描屋圖。— pretium frumento constitutum mihi est 吾定意定麥價。Conspirarunt in eum 合謀害彼。
Suggest a Translation
See an image
串通。相串。 合同。— judicium 定判官。— vadimonium 定赴案之日。 — rempublicam 管國。— domum 描屋圖。— pretium frumento constitutum mihi est 吾定意定麥價。Conspirarunt in eum 合謀害彼。
Suggest a Translation
See an image
cōn-spīrō āvī, ātus, āre,
- to blow together, sound in unison: adsensu conspirant cornua rauco, V. —Fig., to harmonize, accord, be unanimous, unite, combine: populoR. conspirante: ad auctoritatem defendendam: cum alquo. — To plot, conspire, combine: priusquam plures civitates conspirarent, Cs.: in iniuriam, L.: ne ferrent, etc., L.