constrepo
Could not find constrepentes in Logeion dictionaries.
constrepentes present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine nominative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine vocative plural, present active participle feminine vocative plural of constrepo
con-strĕpo, ĕre, v. n., to resound, sound loudly or boisterously, to make a noise (post-class.).
- I Lit.: domus tota constrepebat hymenaeum, Ap. Met. 4, 26, 18; cf. id. ib. 11, 10, 7.—
- II Trop., of a vivid speech: horum omnium et testimoniis et exemplis constrepebat, Gell. 4, 1, 4.
cōn-strepo, puī, pitum, ere, I) intr. laut rauschen, laut tönen, a) v. leb. Wesen: absonis ululatibus constrepentes, Apul. met. 8, 27: v. Redner, horum omnium et testimoniis et exemplis constrepebat, machte einen Heidenlärm, Gell. 4, 1, 4. – b) v. Tönen, gannitu constrepente lasciviunt passeres, Apul. met. 6, 6. – II) tr. laut ertönen lassen, hymenaeum, Apul. met. 4, 26: aureis sistris tinnitum, ibid. 11, 10.
cōnstrĕpō, ŭī, ĭtum, ĕre, ¶ 1 intr., faire du vacarme : [en parl. dʼun orateur] Gell. 4, 1, 4 ; ululatibus Apul. M. 8, 27, faire entendre de bruyants gémissements ¶ 2 tr., faire retentir : Apul. M. 4, 26.