constupro
constupro, to violate, ravish, debauch, defile
Could not find constupratum in Logeion dictionaries.
constupratum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular, supine of constupro
con-stū̆pro, āvi, ātum, 1, v. a., to violate, ravish, debauch, defile (rare, but in good prose).
- I Prop.: matronas, virgines, ingenuos, raptos, etc., Liv. 29, 17, 15: virginem, Curt. 10, 1, 5: praetextatos liberos, Q. Cic. Pet. Cons. 3, 10; Suet. Vit. 12 al. —
- II Trop.: afflicta res publica est empto constupratoque judicio, purchased by debauchery, Cic. Att. 1, 18, 3: aër scelestis vocibus constupratus, polluted, Tert. Spect. 27: pudicitiam, Hier. adv. Jovin. 2, 9.
cōn-stupro, āvī, ātum, āre, notzüchtigen, schänden, matronas, virgines, Liv. 29, 17. § 15: nobilem virginem, Curt. 10, 1, 5: prope in parentum gremiis praetextatos liberos, Q. Cic. de pet. 10: adulescentulus mutuā libidine constupratus, Suet. Vit. 12: constupratis vi plerisque, Aur. Vict. Caes. 33, 12. – prägn., iudicium emptum constupratumque, durch Unzucht bestochen, Cic. ad Att. 1, 18, 3.
See: constuprare
cōnstŭprō, (14) āvī, ātum, āre, tr., déshonorer, débaucher, violer : Liv. 29, 17, 15 ; Curt. 10, 1, 5 || [fig.] judicium constupratum Cic. Att. 1, 18, 3, jugement immoral.
cōn-stūprō āvī, ātus, āre,
- to violate, ravish, debauch, defile: matronas, L. — Fig.: constupratum iudicium, purchased by debauchery.