consummatus
Could not find consummato in Logeion dictionaries.
consummato neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of consummatus
consummato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of consummo
consummātus, a, um, Part. and P. a., from consummo.
cōnsummātus, a, um, PAdi. m. Superl. (consummo), auf den Höhepunkt gebracht = zur höchsten Vollendung gebracht, vollendet, vollkommen, völlig ausgebildet, a) v. Lebl.: vita c., perfecta, Sen.: c. sapientia, Sen.: eloquentia, Quint.: ars, Plin. – b) v. Pers.: c. orator, Quint.: patroni, Quint.: Cato, Mart.: consummatissimus iuvenis, Plin. ep. 2, 7, 6.
cōnsummātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de consummo ¶ 2 adjt, achevé, accompli : vir consummatæ sapientiæ Sen. Ep. 72, 7, homme dʼune sagesse accomplie ; consummatus orator Quint. 2, 19, 1, orateur parfait || -tissimus Plin. Min. Ep. 2, 7, 6.