consummatus
Could not find consummatos in Logeion dictionaries.
consummatos masculine accusative plural of consummatus
consummatos perfect passive participle masculine accusative plural of consummo
consummātus, a, um, Part. and P. a., from consummo.
cōnsummātus, a, um, PAdi. m. Superl. (consummo), auf den Höhepunkt gebracht = zur höchsten Vollendung gebracht, vollendet, vollkommen, völlig ausgebildet, a) v. Lebl.: vita c., perfecta, Sen.: c. sapientia, Sen.: eloquentia, Quint.: ars, Plin. – b) v. Pers.: c. orator, Quint.: patroni, Quint.: Cato, Mart.: consummatissimus iuvenis, Plin. ep. 2, 7, 6.
cōnsummātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de consummo ¶ 2 adjt, achevé, accompli : vir consummatæ sapientiæ Sen. Ep. 72, 7, homme dʼune sagesse accomplie ; consummatus orator Quint. 2, 19, 1, orateur parfait || -tissimus Plin. Min. Ep. 2, 7, 6.