cuneo
Could not find cuneati in Logeion dictionaries.
cuneati perfect passive participle masculine nominative plural, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle neuter genitive singular of cuneo
cŭnĕo, āvi, ātum, 1, v. a. [cuneus] (rare, and not ante-Aug.; cf. cuneatim).
- To fasten with wedges, to wedge up: si quid cuneandum sit in ligno clavisve figendum, Plin. 16, 40, 76, § 206: unus lapis facit fornacem, ille, qui latera inclinata cuneavit et interventu suo vinxit, the key-stone, Sen. Ep. 118, 16.—*
- B Trop., of discourse, to press in, force in: si oratio cohaeret et sequitur, non, si per vim cuneatur, Quint. 4, 3, 4.—
- II To make wedge-shaped; of places: (Britannia) iterum se in diversos angulos cuneat triquetra, is in the form of a wedge, Mel. 3, 6, 4 (cf. cuneus, I.): (Hispania) cuneatur angustiis inter duo maria, Plin. 3, 3, 4, § 29.
- —Hence, cŭnĕātus, a, um, P. a. (acc. to II.), pointed like a wedge, wedgeshaped: ager, Col. 5, 2, 1: collis acumine longo, Ov. M. 13, 778: jugum montis in angustum dorsum, Liv. 44, 4, 4.—Comp.: forma scuti ad imum cuneatior, Liv. 9, 40, 2.
cuneo, āvī, ātum, āre (cuneus), I) verkeilen, si quid cuneandum sit in ligno, Plin.: unus lapis fecit fornicem, ille qui latera inclinata cuneavit et interventu suo vinxit, Sen. – übtr., v. der Rede, si (oratio) cohaeret et sequitur, non, si per vim cuneatur, Quint. 4, 3, 4. – II) keilförmig machen, dah. cun. se u. Passiv cuneari, v. Örtl. = keilförmig werden od. zulaufen, (Britannia) iterum se in diversos angulos cuneat triquetra, Mela: cuneatur (Hispania) angustiis inter duo maria, Plin. Vgl. cuneatus.
See: cuneare
See: cunere
cŭnĕō, (16) āvī, ātum, āre (cuneus), tr., ¶ 1 serrer (maintenir) avec un coin : Plin. 16, 206 ; Sen. Ep. 118, 16 ; [fig.] Quint. 4, 3, 4 ¶ 2 donner la forme dʼun coin : Mela 3, 50 || [pass.] prendre la forme dʼun coin : Plin. 3, 29.
- 1. (met een wig) vastzetten;
- 2. wigvormig laten toelopen.