cursito
cursito, to run about, run hither and thither
Could not find cursitans in Logeion dictionaries.
cursitans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of cursito
cursito, āre, v. freq. n. [curso], to run about, run hither and thither (rare).
- I In gen.: sursum deorsum, * Ter. Eun. 278; cf.: huc et illuc, Hor. C. 4, 11, 10; id. S. 2, 6, 107: modo ad Celsum modo ad Nepotem, Plin. Ep. 6, 5, 5; Suet. Tib. 38: excalciatos, id. Vesp. 10.—
- II In partic.
- A To race, run races: quomodo Ladas aut Boius cum Sicyoniis cursitarint, Auct. Her. 4, 3, 4.—
- B Of the motion of atoms: huc et illuc casu et temere, Cic. N. D. 2, 44, 115.
cursito, āvī, āre (Intens. v. curso), oft –, hin u. her laufen, -rennen, sursum deorsum, Ter.: huc et illuc, Hor.: modo ad Celsum modo ad Nepotem, Plin. ep.: cursitare et ne cubiti quidem mensuram progredi, Suet. – So nun insbes.: a) v. Wettlaufen: quomodo Ladas aut Boius Sicyonius cursitarint, Cornif. rhet. 4, 4. – b) v. Lauf der Atome: huc et illuc casu et temere, Cic. de nat. deor. 2, 115.
See: cursitare
cursĭtō, (13) āvī, ātum, āre, intr., fréq. de curso, courir çà et là : Ter. Eun. 278 ; Cæl. d. Cic. Fam. 8, 3, 1 || courir [en parl. dʼathlètes] : Her. 4, 4 ; [en parl. des atomes] Cic. Nat. 2, 115.
cursitō —, —, āre, freq.
- curso, to run about, run hither and thither: sursum deorsum, T.: huc et illuc, H.—Of atoms, to vibrate: casu et temere.