deauro
Could not find deaurato in Logeion dictionaries.
deaurato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of deauro
dĕ-auro, āvi, ātum, 1,
- v. a., to gild, to gild over (late Lat. for inaurare): cassidas et tegerent argento et deanrarent, Cod. Theod. 10, 22, 1; Tert. Idol. 8: columnas, Vulg. Exod. 36, 36: vestitus, id. Psa. 44, 9: SIGNVM DEAVRATVM, Inscr. Orell. no. 3173 (of the year 162 post-Chr.).
de-auro, āvī, ātum, āre (de u. *auro), vergolden, übergolden, Cod. Theod. 10, 22, 1. Tert. de idol. 8. Augustin. serm. 24, 6. – ➳ Sen. ep. 76, 14 jetzt auratus.
See: deaurare
dĕaurō, āvī, ātum, āre, tr., dorer : Cod. Th. 10, 22, 1 ; Tert. Idol. 8 ; Aug. Serm. 24, 6.