deflagro
deflagro, to burn down, be consumed by fire
Could not find deflagrante in Logeion dictionaries.
deflagrante present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular of deflagro
dēflā̆gro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
- I To burn down, to be consumed by fire (freq. only in Cic.; cf. conflagro).
- A Neutr.
- 1 Lit.: qua nocte natus esset Alexander, eadem Dianae Ephesiae templum deflagravisse, Cic. N. D. 2, 27 fin.; id. Div. 1, 17; id. Phil. 2, 36, 91; id. Par. 4, 2, 31; id. Ac. 2 (Luc.), 37 fin.; Liv. 5, 53 fin.; 10, 44; Suet. Tib. 48: Phaëthon ictu fulminis deflagravit, Cic. Off. 3, 25.—
- 2 Trop., to perish, be destroyed: communi incendio malint quam suo deflagrare, Cic. Sest. 46, 99: ruere ac deflagrare omnia passuri estis? Liv. 3, 52.—
- B Act. (very rare): fana flammā deflagrata, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19: quae (sol) proxime currendo deflagrat, Vitr. 6, 1.—*
- 2 Trop., to destroy utterly: in cinere deflagrati imperii, Cic. Cat. 4, 6, 12 (cf. deflagratio fin.).—
- II To burn out, cease burning; rare, and only trop. of the fire of passion, = defervesco, to abate, be allayed: deflagrare iras vestras posse, Liv. 40, 8: deflagrante paullatim seditione, Tac. H. 2, 29: iram senis deflagrare pati, Lact. Mort. Pers. 14, 5.—Transf. to persons: sic deflagrare minaces Incassum, Luc. 4, 280.
dē-flagro, āvī, ātum, āre, I) niederbrennen, A) v. intr. niederbrennen, bis auf den Grund abbrennen, ganz in Flammen (in Feuer) aufgehen, in Flammen untergehen, a) eig.: α) v. sächl. Subjj.: si aedes nostrae deflagrassent, Liv.: cum curia Saliorum deflagrasset, Cic.: iis facibus incensa L. Bellieni domus deflagravit, Cic.: ruere (einstürzen) ac deflagrare omnia passuri estis? Liv. (im Bilde): eodem die Aquilonia et Cominium deflagravere, Liv.: quā nocte natus erat (Alexander), eādem Dianae Ephesiae templum deflagraverat, Cic.: insulae, quae in monte Caelio deflagrarant, Suet.: aedes Nympharum manu tuā deflagravit, Cic.: fore tamen aliquando, ut omnis hic mundus ardore deflagret, Cic. – Partiz. Perf. deflagratus medial = niedergebrannt, ganz in Flammen aufgegangen, fana flammā deflagrata, Enn. fr. scen. 90: domo deflagratā, Caes. Strabo bei Prisc. 5, 44: im Bilde, in cinere deflagrati imperii, Cic. Cat. 4, 12. – β) v. Pers.: Phaëthon ictu fulminis deflagravit, Cic. de off. 3, 94. – u. prägn., gänzlich abbrennen = seine ganze Habe durch eine Feuersbrunst verlieren, qui propter implicationem rei familiaris communi incendio malint quam suo deflagrare, Cic. Sest. 99. – b) übtr., verrauchen, austoben, v. Zuständen, interdum spes animum subibat deflagrare iras vestras, purgari suspiciones posse, Liv. 40, 8, 9: nec patiebatur iram inconsiderati senis deflagrare, Lact. de mort. pers. 14, 5: deflagrante paulatim seditione, Tac. hist. 2, 49. – v. zornigen Pers., sic deflagrare minaces incassum, Lucan. 4, 280. – B) v. tr. niederbrennen, ganz in Flammen (in Feuer) aufgehen lassen, quae (loca) sol proxime currendo deflagrat, Vitr. 6, 1, 3. – II) heftig brennen, colla deflagrantia, das heftige Brennen im Halse, Pelagon. veterin. 16 (= 265 Ihm).
dēflāgrō, (13) āvī, ātum, āre.
I intr., ¶ 1 brûler (se consumer) entièrement : Cic. Nat. 2, 69 ; Phil. 2, 91 ; Ac. 2, 119 || [fig.] périr, être détruit : Cic. Sest. 99 ; Liv. 3, 52 ¶ 2 sʼéteindre, se calmer, sʼapaiser : Liv. 40, 8, 9 ; Tac. H. 2, 29.
II tr., brûler : Vitr. Arch. 6, 1 ; au pass. : Enn. d. Cic. Tusc. 3, 44 || [fig.] in cinere deflagrati imperii Cic. Cat. 4, 22, dans les cendres de lʼempire entièrement consumé.
- 1. in vlammen opgaan, (tot op de grond) afbranden; ➤ curia, aedes deflagravit;
- 2. (v. emoties e.d.) in rook opgaan, verdwijnen; ➤ ira deflagrat; deflagrante paulatim seditione; / dēflagrātus, a, um afgebrand: fana flammā deflagrata; domo deflagratā.
deflagro , as, are. n.
大燒。燒減。— communi incendio 俱盡于通燒內。 Deflagrat ira 怒息。Seditione paulatim deflagrante 亂漸減之時。
Suggest a Translation
See an image
大燒。燒減。— communi incendio 俱盡于通燒內。 Deflagrat ira 怒息。Seditione paulatim deflagrante 亂漸減之時。
Suggest a Translation
See an image
dēflagrō āvī, ātus, āre,
- to burn down, be consumed by fire: incensa domus deflagravit: aedes, L.: Fana flammā deflagrata.—Fig., to perish, be destroyed: communi incendio: deflagrare omnia pati, L.: in cinere deflagrati imperi.—To burn out, be allayed, subside: deflagrare iras vestras posse, L.