dentatus
dentatus, having teeth
Could not find dentatis in Logeion dictionaries.
dentatis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of dentatus
dentātus, a, um, adj. [dens].
- Toothed, having teeth.
- A Lit.: quosdam et cum dentibus nasci, sicut M. Curium, qui ob id Dentatus cognominatus est, Plin. 7, 16, 15, § 68: male dentata (puella), Ov. R. Am. 339; Mart. 1, 73.—
- 2 Pregn.: bestiae, the wild beasts used in the public combats, Amm.31, 10, 19; 19, 6, 4; Inscr. Orell. 2533; and: facete, vir (i. e. mordax), Plaut. Ps. 4, 4, 3 (1040).—
- B Meton. (acc. to dens, no. I. B.), toothed, dentated, spiked, pointed: rastri, Varr. L. L. 5, § 136 Müll.; cf. crates, Plin. 18, 18, 48, § 173: serra, id. 36, 22, 48, § 167; Lucr. 2, 432.—*
- II Charta, polished with a tooth, Cic. Q. Fr. 2, 15, 6; cf. Plin. 13, 12, 25, § 81.
dentātus, a, um (dens), I) mit Zähnen versehen, bezahnt, A) v. leb. Wesen (Ggstz. edentulus. Mart. Cap. 4. § 386), si male d. (puella) est, Ov.: Aegle, Mart.: als Beiname v. solchen, die mit Zähnen geboren wurden, M'. Curius Dentatus, Plin. – prägn., vir, wohl bezahnt, Plaut.: dent. bestiae, die in den Tierkämpfen gebrauchten reißenden Tiere, Ulp. dig. 3, 1, 1. § 6. Amm. 19, 6, 4 u. 31, 10, 19: dies. ferae dentatae, Corp. inscr. Lat. 10, 3704. – B) v. lebl. Ggstdn.: mit Zähnen-, mit Zinken-, mit Zacken versehen, adunca, ex omni parte dentata et tortuosa serrula, Cic.: in modum forficis dentatum ferrum, Veget. mil.: serra, Plin.: crates, Plin.: rastrum, Varro: tympanum, Kammrad, Vitr.: capillos meos dentatā manu duxit, sie durchkämmte mit ihren Fingern mein Haar, Petron. – II) mit einem Zahne geglättet, charta, Cic. ad Q. fr. 2, 15, 6.
1 dentātus, (14) a, um (dens), ¶ 1 qui a des dents : male dentatus Ov. Rem. 339, qui a de mauvaises dents || qui a de grandes dents : Pl. Ps. 1040 ; Amm. 31, 10 || dentelé : Cic. Clu. 180 ; Plin. 36, 167 || aigu, mordant : Lucr. 2, 431 ¶ 2 dentata charta Cic. Q. 2, 15, 6, papier lisse, poli [avec une dent de sanglier], cf. Plin. 13, 81.
- 1. met tanden of punten of een vork (uitgerust); ➤ capillos meos dentatā manu duxit (Petr.) ze kamde met haar vingers door mijn haar;
- 2. met ivoor gladgemaakt [charta];
- 3. Dentātus bijnaam voor wie met tanden geboren wordt, zoals M’. Curius Dentatus (zie Curius).
dentatus , a, um. adj.
有牙。有大牙者。Dentata charta 抹光之紙。Dentata manus 粗指之手。Male dentata puella 大牙之女。
Suggest a Translation
See an image
有牙。有大牙者。Dentata charta 抹光之紙。Dentata manus 粗指之手。Male dentata puella 大牙之女。
Suggest a Translation
See an image
dentātus
adj.
- dens, having teeth: serrula: male, O.—Polished with a tooth: charta.