deperdo
deperdo, to destroy, ruin
Could not find deperdita in Logeion dictionaries.
deperdita perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of deperdo
dē-perdo, dĭdi, dĭtum, 3, v a.
- I To destroy, ruin (so only in the part. perf., and rare): sator inopia deperditus, i.e. impoverished, Phaedr. 1, 14, 1: ut est deperditus Io, i.e. desperately in love, Prop. 2, 30, 29 (3, 28, 29 M.); cf. amore, Suet. Dom. 3: deperditum intelligitur, quod in rerum natura esse desiit, Gai. Dig. 5, 3, 21.—More freq. and class.,
- II To lose: qui non solum bona sed etiam honestatem miseri deperdiderunt, Cic. Prov. Cons. 5, 11: nihil sui, Caes. B. G. 1, 43, 8: vitalem sensum, Lucr. 3, 526: folia (arbores), Plin. 16, 22, 34, § 82: colorem, id. 37, 8, 33, § 112 al.: gratiam, Plaut. Ep. 1, 1, 9 (9): tantum ejus opinionis, Caes. B. G. 5, 54 fin.: bonam famam, Hor. S. 1, 2, 61: usum linguae, Ov. M. 5, 562 al.: ne quid ex his deperdat, Cic. Tusc. 5, 14; cf.: paucos ex suis (nostri), Caes. B. G. 3, 28 fin.: ne quid apud vos de existimatione sua deperderet, Cic. Font. 9, 19; so, quid de libertate, id. Verr. 2, 2, 30: nihil de jure civitatis, id. Caecin. 35, 102: paululum admodum de celeritate (stilus), Quint. 10, 7, 24: ne quid Summa deperdat metuens, aut ampliet ut rem, Hor. S. 1, 4, 32: quod ex naufragio expulsum est ... non est in derelicto, sed in deperdito, Dig. 41, 2, 21; cf. ib. 5, 3, 21 (for the pass. of deperdo, depereo is used).—Hence, * dēperdĭtus, a, um, P. a. (acc. to no. II.), corrupt, abandoned, Gell. 5, 1, 3.
dē-perdo, perdidī, perditum, ere, I) zugrunde richten, verderben, sutor inopiā deperditus, d.i. gänzlich heruntergekommen, verarmt, Phaedr.: deperditus (deperdita) alcis amore, in jmd. sterblich verliebt, Suet. u. Val. Max.: u. so poet., deperditus alqā, Prop., in alqa, Catull. – II) etwas verlieren, einbüßen, a) einen Teil von einem Ganzen, paucos ex suis, Caes.: nihil sui, Caes.: aliquid (quid) summā, Hor.: apud alqm de existimatione sua, Cic.: tantum eius existimationis, ut etc., Caes.: ne quid deperdat ex significatu, Mar. Victorin. 1, 4, 33. p. 13, 14 K. – b) ein Ganzes, colorem, Plin.: non solum bona, sed etiam honestatem, Cic.: linguae usum, Ov. – ➳ Das Passiv zu deperdo ist depereo, w. s.
See: deperdere
dēperdō, (12) dĭdī, dĭtum, ĕre, tr., ¶ 1 perdre au point dʼanéantir ; [au part.] perdu, anéanti : Gaius Dig. 5, 3, 21 ; Prop. 2, 30, 29 ; Phædr. 1, 14, 1 ¶ 2 perdre complètement, sans rémission : non solum bona, sed etiam honestatem deperdiderunt Cic. Prov. 11, ils ont achevé la ruine non seulement de leurs biens, mais aussi de leur honneur ¶ 3 perdre de (une partie de) : aliquid de existimatione sua Cic. Font. 29, perdre de sa considération, cf. Cæc. 102 ; aliquid summā Hor. S. 1, 4, 32, perdre une part de son capital || sui nihil Cæs. G. 1, 43, 8, ne rien perdre de ses biens (5, 54, 5 ).
- 1. (poët.; postklass.) te gronde richten, verderven (meestal ppp.); ➤ sutor inopiā deperditus aan lagerwal geraakt, berooid; deperditus alcis amore (of in alqa, alqā) dodelijk verliefd;
- 2. verliezen, erbij inschieten [paucos ex suis; nihil sui; apud alqm de existimatione sua; linguae usum; non solum bona, sed etiam honestatem].
dē-perdō didī, ditus, ere,
- to destroy, ruin: sutor inopiā deperditus, i. e. impoverished, Ph.: deperditus alquā, desperately in love with, Pr.: in alquā, Ct.: fletu, exhausted, Ct.—To lose: bona, honestatem: tantum eius opinionis, Cs.: usum linguae, O.: alquid de libertate: alquid Summā, H.