detrecto
detrecto, to decline, refuse, reject, shirk
Could not find detrectandi in Logeion dictionaries.
detrectandi present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular of detrecto
dē-trecto (in the best MSS. also dē-tracto), ăvi, ātum, 1, v. a.
- Orig., to decline, refuse, reject any thing; and hence, to decline, refuse to do any thing (not in Cic.—for syn. cf.: nego, infitias eo, infitior, diffiteor, denego, recuso, abnuo, renuo, defugio).
- α With acc.: militiam, * Caes. B. G. 7, 14, 9; Liv. 2, 43; Front. Strat. 4, 1, 25; 43; Flor. 1, 22, 2; Ov. M. 13, 36 al.; cf. pugnam, Liv. 3, 60; 4, 18: proelium, Just. 13, 5, 8; Front. Strat. 1, 11, 1: certamen, Liv. 37, 39; Tac. H. 4, 67; Curt. 3, 8: officia sua, Quint. 2, 1, 5: judicandi munus, Suet. Aug. 32 et saep.: imperata, Suet. Caes. 54: dominationem, id. ib. 80; cf. principem, id. Tib. 25: patris jussa, Tac. A. 3, 17: vincla pedum, Tib. 1, 6, 38; cf. juga, Verg. G. 3, 57: aratrum, Ov. P. 3, 7, 15.—
- β With inf. (late Lat.): tutelam administrare, Dig. 37, 14, 19: dicere, Arn. 6, p. 201.—
- γ Absol., Liv. 2, 45 fin.; 3, 38, 12; Suet. Ner. 47.—
- II To pull down with violence; hence, trop. (cf. detraho, no. II. B.), to lower in estimation, to depreciate, detract from: advorsae res etiam bonos detractant, Sall. J. 53 fin.: poëtas, Tac. Or. 11: antiquos oratores, id. ib. 26: Pompeium, Flor. 4, 2, 9 al.: virtutes, Liv. 38, 49: Ciceronis, Vergilii gloriam, Tac. Or. 12: ingenium Homeri, Ov. R. Am. 365: laudes, id. M. 5, 246: maligne benefacta, id. ib. 13, 271.—With dat.: sibi primo, mox omnibus detrectaturus, Suet. [Val. Prob. PHI] Vit. Pers. 54.—With de: de vobis tamquam de malefactoribus, Vulg. 1 Pet. 2, 12.—Absol., Ov. Tr. 2, 337.
dē-trecto (dē-tracto, was auch gute Hdschrn. haben), āvī, ātum, āre, eig. etwas »wegzubringen suchen«, I) von sich = etwas von der Hand weisen, ablehnen, von etw. sich lossagen, verweigern, nicht gelten lassen, militiam, Caes.: pugnam, certamen, Liv.: officia sua, Quint.: foederis pactum, Flor.: iudicandi munus, Suet.: imperata, Suet.: alcis iussa, den Gehorsam verweigern, Tac.: principem, Tac.: vim eius equos regentis (seine Kunstfertigkeit im Rosselenken), Tac.: vincla pedum, Tibull.: m. folg. Infin., ICt. u. Spät.: absol., Liv. u.a. – II) jmds. Vorzüge schmälern, verkleinern, herabsetzen, in Schatten stellen, virtutes, Liv.: bene facta, Ov.: bonos, Sall.: m. Dat., Pompeio, Flor. 4, 2, 9 H. (al. Pompeium): absol., Ov. trist. 2, 337.
See: detrectare
dētrectō, (11) āvī, ātum, āre (de, tracto) tr., ¶ 1 écarter, rejeter, repousser, refuser : militiam Cæs. G. 7, 14, 9, se dérober au service militaire ; pugnam, certamen Liv. 3, 60 ; 37, 39, refuser le combat ; instruitur actes, nec Veiens hostis Etruscæque legiones detractant Liv. 2, 46, 1, lʼarmée est rangée en bataille, et les Véiens et les légions Étrusques ne refusent pas [le combat] ; tutelam administrare detrectans Paul. Dig. 37, 14, 19, refusant dʼexercer la tutelle ¶ 2 abaisser qqn ou qqch., ravaler, déprécier : advorsæ res etiam bonos detrectant Sall. J. 53, 8, lʼinsuccès déprécie même les braves || alicujus gloriam Tac. D. 12, rabaisser la gloire de qqn || [abst ] Ov. Tr. 2, 1, 337.
➳ forme detracto souvent d. les mss.
- 1. weigeren, afwijzen, afslaan [pugnam; sacramentum; principem];
- 2. kleineren, tekortdoen, in de schaduw stellen [ingenium; virtutes; bene facta].
detrecto , as, are.
辭。忌。別。謗。— virtutes 贬德行。Summae rei discrimen detrecto 不欲冒全失落之險。Adversae res etiam bonos detrectant 不順之事亦壞好人之名。
Suggest a Translation
See an image
辭。忌。別。謗。— virtutes 贬德行。Summae rei discrimen detrecto 不欲冒全失落之險。Adversae res etiam bonos detrectant 不順之事亦壞好人之名。
Suggest a Translation
See an image
dētrectō or dē-trāctō avī, ātus, āre,
- to decline, refuse, reject, shirk: militiam, Cs.: pericula, Ta.: certamen, L.: iuga, V.: vincla pedum, Tb.: alcuius iussa, Ta.: num consulto detrectarent, L. —Fig., to lower in estimation, depreciate, disparage: bonos, S.: virtutes, L.: bene facta maligne, O.