detrunco
detrunco, to lop, cut off
Could not find detruncati in Logeion dictionaries.
detruncati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of detrunco
dē-trunco, āvi, ātum, 1, v. a., to lop or cut off (rare, and perh. not ante-Aug.).
- I Prop.: arbores, Liv. 21, 37: superiorem partem, Col. 5, 6, 13: alam regi apium, Plin. 11, 17, 17, § 54: caput, Ov. M. 8, 770 al. —
- II Transf. to the body from which a member is cut off, to mutilate, maim, behead: gladio detruncata corpora bracchiis abscisis, Liv. 31, 34: aliquem, Val. Fl. 3, 145; cf.: Dalmatas incensa urbe quasi detruncaverat, Flor. 4, 12, 11.
dē-trunco, āvī, ātum, āre, I) vom Stamme-, Rumpfe trennen, abhauen, superiorem partem (arboris), Col.: caput, Ov.: pedes, Lact.: alam regis apium, Plin. – II) prägn., stutzen, verstümmeln, enthaupten, arbores, Liv.: gladio detruncata corpora brachiis abscisis, Liv.: Amastrum (sc. capite absciso), Val. Flacc.: Dalmatas incensā urbe quasi d., Flor.: a spadonibus Aegyptiis detruncatus, Lact.
See: detruncare
dētruncō, (15) āvī, ātum, āre, tr., retrancher du tronc, tailler : arboribus dejectis detruncatisque Liv. 21, 37, 2, les arbres ayant été jetés à bas et ébranchés ; superiorem partem Col. Rust. 5, 6, 13, couper la cime || [fig.] couper, mutiler, décapiter : alam regis apium Plin. 11, 54, couper une aile à la reine des abeilles ; detruncata corpora Liv. 31, 34, 4, corps mutilés ; hos Marcius quasi detruncaverat Flor. 4, 12, 11, Marcius les avait pour ainsi dire décapités.
- 1. afhakken [caput];
- 2. snoeien, verminken [arbores; corpora];
- 3. (Apul.) oppeuzelen [cibum].
dē-truncō āvī, ātus, āre,
- to lop, cut off: arbores, L.: caput, O.—To mutilate, maim, behead: gladio detruncata corpora, L.