devito
devito, to avoid, shun
Could not find devitanda in Logeion dictionaries.
devitanda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural of devito
dē-vīto, āvi, ātum, 1,
- v. a., to avoid, go out of the way of, shun (rare but class.): illos fluctus, Plaut. Rud. 1, 2, 79 (167); cf.: procellam temporis, Cic. Verr. 1, 3, 8: malum, Ter. And. 611: letum, Lucr. 3, 1092: dolorem, Cic. Tusc. 2, 26: exiguum censum turpemque repulsam, Hor. Ep. 1, 1, 44: suspicionem, Suet. Tib. 11: δυσφημίαν nominis, id. Aug. 92: stultitiam, Vulg. Eccl. 2, 3.
dē-vīto, āvī, ātum, āre, etwas vermeiden, umgehen, einer Sache aus dem Wege gehen, hoc malum, Ter.: procellam, Cic.: dolorem, Cic.: turpia (Ggstz. expetere honesta), Cic.: alterum vitium (Ggstz. incidere in alterum), Sen. rhet.: exiguum censum animi capitisque labore, Hor. – m. folg. Infin., Sen. exc. contr. 3. praef. § 12. Tert. apol. 1 u. ad nat. 1, 1.
See: devitare
dēvītō, (12) āvī, ātum, āre, tr., éviter, échapper à : Cic. Verr. 1, 1, 8 ; Part. 91 ; Hor. Ep. 1, 1, 44.
dē-vītō āvī, ātus, āre,
- to avoid, shun: procellam temporis: Quae (mala), T.: repulsam, H.