dicaculus
Could not find dicacula in Logeion dictionaries.
dicacula feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of dicaculus
dĭcācŭlus, a, um, adj. [dicax]. *
- Talkative, loquacious: amatrix, Plaut. As. 3, 1, 8 (511).—
- II Facetious, witty (perh. only in Appul.): puella (with lepida), Ap. Met. 2, 7, 21; sermo, id. ib. 3, 13, 8.—Adv.: dĭcācŭlē, keenly, satirically, facetiously: dixerat probrum, Ap. Met. 1, 9, 12; tractabat lurconem, id. ib. 8, 25, 9.
dicāculus, a, um (Demin. v. dicax), von beißendem Witz sprudelnd, naseweis, schnippisch, amatrix, Plaut. asin. 517: lepida et dic. puella, Apul. met. 2, 7: fuit etiam dicaculus, Spart. Hadr. 20, 8: dic. sermo, Apul. met. 3, 13.
quidam eorum non modice ~us
latrat Judaicum vulgus rabidulum, / delirum, fatuum, tamen dicaculum
dĭcācŭlus, (15) a, um, (dicax), moqueur, mutin : Pl. As. 511 || railleur : Apul. M. 2, 7.