dilanio
dilanio, to tear to pieces, mutilate
Could not find dilaniandum in Logeion dictionaries.
dilaniandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of dilanio
dī-lănĭo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to tear to pieces, to dilacerate (rare but class.): (Clodii cadaver) canibus dilaniandum reliquisti, Cic. Mil. 13; cf. id. poët. Tusc. 2, 10, 24; Ov. M. 6, 645; 10, 387; Tac. A. 11, 22; 36; Vulg. Luc. 2, 39 al.—Trop.: animam (c. c. dispergere), Lucr. 3, 538.—In a Gr. construction: dilaniata comas, Ov. Am. 3, 9, 52.
dī-lanio, āvī, ātum, āre (dis u. lanio), zerfleischen, zerreißen, zerfetzen, cadaver alcis, v. Hunden, Cic.: alqm tormentis, Tac.: dilaniatā veste, zerfetzt, Tac. – übtr., anima dilaniata (in Teile aufgelöst) foras dispergitur, Lucr. 3, 537: inter muliercularum radios et textrina dilanior, werde ich zur Bank gehauen (durchgehechelt), Hieron. epist. 57, 13.
item inhonestum puto si clericus sit ~o, carnifex aut publicus faber
[(burgenses ] non sunt cives gentibus sed †delamones [l. delaniones ]
See: dilaniare
dīlănĭō, (13) āvī, ātum, āre (dis, lanio), tr., déchirer, mettre en pièces : cadaver canibus dilaniandum reliquisti Cic. Mil. 33, tu as laissé le cadavre en pâture aux chiens ; cf. Lucr. 3, 537.
dī-laniō āvī, ātus, āre,
- to tear to pieces, mutilate: (cadaver) canibus dilaniandum: alqm tormentis, Ta.: membra, O.