dilanio
dilanio, to tear to pieces, mutilate
Could not find dilanians in Logeion dictionaries.
dilanians present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of dilanio
dī-lănĭo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to tear to pieces, to dilacerate (rare but class.): (Clodii cadaver) canibus dilaniandum reliquisti, Cic. Mil. 13; cf. id. poët. Tusc. 2, 10, 24; Ov. M. 6, 645; 10, 387; Tac. A. 11, 22; 36; Vulg. Luc. 2, 39 al.—Trop.: animam (c. c. dispergere), Lucr. 3, 538.—In a Gr. construction: dilaniata comas, Ov. Am. 3, 9, 52.
dī-lanio, āvī, ātum, āre (dis u. lanio), zerfleischen, zerreißen, zerfetzen, cadaver alcis, v. Hunden, Cic.: alqm tormentis, Tac.: dilaniatā veste, zerfetzt, Tac. – übtr., anima dilaniata (in Teile aufgelöst) foras dispergitur, Lucr. 3, 537: inter muliercularum radios et textrina dilanior, werde ich zur Bank gehauen (durchgehechelt), Hieron. epist. 57, 13.
item inhonestum puto si clericus sit ~o, carnifex aut publicus faber
[(burgenses ] non sunt cives gentibus sed †delamones [l. delaniones ]
See: dilaniare
dīlănĭō, (13) āvī, ātum, āre (dis, lanio), tr., déchirer, mettre en pièces : cadaver canibus dilaniandum reliquisti Cic. Mil. 33, tu as laissé le cadavre en pâture aux chiens ; cf. Lucr. 3, 537.
dī-laniō āvī, ātus, āre,
- to tear to pieces, mutilate: (cadaver) canibus dilaniandum: alqm tormentis, Ta.: membra, O.