dilanio
dilanio, to tear to pieces, mutilate
Could not find dilaniatis in Logeion dictionaries.
dilaniatis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle neuter dative plural of dilanio
dī-lănĭo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to tear to pieces, to dilacerate (rare but class.): (Clodii cadaver) canibus dilaniandum reliquisti, Cic. Mil. 13; cf. id. poët. Tusc. 2, 10, 24; Ov. M. 6, 645; 10, 387; Tac. A. 11, 22; 36; Vulg. Luc. 2, 39 al.—Trop.: animam (c. c. dispergere), Lucr. 3, 538.—In a Gr. construction: dilaniata comas, Ov. Am. 3, 9, 52.
dī-lanio, āvī, ātum, āre (dis u. lanio), zerfleischen, zerreißen, zerfetzen, cadaver alcis, v. Hunden, Cic.: alqm tormentis, Tac.: dilaniatā veste, zerfetzt, Tac. – übtr., anima dilaniata (in Teile aufgelöst) foras dispergitur, Lucr. 3, 537: inter muliercularum radios et textrina dilanior, werde ich zur Bank gehauen (durchgehechelt), Hieron. epist. 57, 13.
item inhonestum puto si clericus sit ~o, carnifex aut publicus faber
[(burgenses ] non sunt cives gentibus sed †delamones [l. delaniones ]
See: dilaniare
dīlănĭō, (13) āvī, ātum, āre (dis, lanio), tr., déchirer, mettre en pièces : cadaver canibus dilaniandum reliquisti Cic. Mil. 33, tu as laissé le cadavre en pâture aux chiens ; cf. Lucr. 3, 537.
dī-laniō āvī, ātus, āre,
- to tear to pieces, mutilate: (cadaver) canibus dilaniandum: alqm tormentis, Ta.: membra, O.