discessus

discessus, a, um, Part., from discedo.

discessus, ūs, m. [discedo].

• A going asunder, separation, opening (very rare): caeli, i.e. lightning, Cic. Div. 2, 28, 60: est interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum junctione aliqua tenebantur, id. Tusc. 1, 29, 71.—
• II A going away, departure, removal.
• • A In gen. (class.): ut me levarat tuus adventus, sic discessus afflixit, Cic. Att. 12, 50: subitus (with praeceps profectio), Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 6: ab urbe, Cic. ib. 8, 3, 3: praeclarus e vita, id. Div. 1, 23, 47; cf. id. de Sen. 23, 84: latronis, id. Phil. 5, 11, 30; cf. ceterorum, id. Cat. 1, 3, 7: legatorum, Caes. B. G. 7, 5 fin.: discessu mugire boves, Verg. A. 8, 215 al.—In plur.: solis accessus discessusque, Cic. N. D. 2, 7, 19.—
  • B In partic.
  • • 1 In milit. lang., a marching away, marching off, decamping, Caes. B. G. 2, 14, 1; 4, 4, 6; 7, 20, 1 et saep.; Tac. A. 2, 44; Front. Strat. 1, 1, 9; 1, 5, 25 al.—
    • 2 In Cic. applied to his banishment from Rome: cum, discessu meo, religionum jura polluta sunt, Cic. Leg. 2, 17, 42 (cf. absum); so id. de domo 32, 85.

discessus, ūs, m. (discedo), I) das Auseinandergehen, die Trennung, Öffnung, caeli, das Wetterleuchten, Cic. de div. 2, 60. – II) das Weggehen, die Entfernung, das Scheiden, die Trennung, v. Perf. auch die Abreise (Ggstz. reditus), subitus discessus et praeceps profectio, Cic.: disc. voluntarius, Cic.: omnis nobilitatis, Caes.: discessus ab omnibus, quae sunt bona in vita, Cic.: o praeclarum discessum e vita! Cic.: non longinquum inter nos digressum et discessum fore, Scheiden und Meiden (beim Tode), Cic.: discessu mugire boves, Verg.: m. Ang. von wo? illius Alexandreā (von Al.) disc., Cic. – lebl. Subjj., solis accessus discessusque (Plur.), Cic.: sub discessum aestus maritimi, Frontin. – insbes., a) als milit. t.t., der Abmarsch, Abzug, Caes. u.a.: m. Ang. von wo? discessus exercituum ab Dyrrachio, Caes. – b) euphem., die Entfernung = die Verbannung, Cic. de legg. 2, 42; de domo 85.

1 discessus v. descensus(5)

2 discessus [CL] , departure (cf. decessus 1). b decease (cf. decessus 2). 601 post ~um congregationis nostrae, quae tecum est (Lit. Papae) Bede HE I 30; s1138 rex inde ~um egit J. Worc. 51; 1166 erat nobis solacio quod post ~um vestrum ‥ fama divulgante pervenit vos ‥ paupertatis onus cum modestia sustinere (Lit. Cleri ad T. Archiep.) Ep. G. Foliot 167; 1168 in ~u exercitus de Ruelent [Rhuddlan, Wales] Pipe 199; multas ‥ sacerdoti ‥ in ~u gratias referebat Gir. TH II 19; hoc ‥ donarium ‥ contulit in suo ~u [ME: in his departunge] suis discipulis AncrR 92.  b c1268 post ~um ‥ Helene Starrs I 52; 1353 racionabilem partem ‥ terrarum ‥ et reddituum qui predicte M. hereditarie acciderint post ~um Hamonis Reg. Rough 40; 1421 tenementa ‥ que habuimus post ~um Simonis FormA 206.

1 discessus, a, um, v. discedo

➳.

2 discessŭs, (10) ūs, m. , ¶ 1 séparation, division : discessus partium Cic. Tusc. 1, 71, séparation des parties ; discessus cæli Cic. Div. 2, 60, entrebâillement du ciel, éclair ¶ 2 départ, éloignement : tuus discessus Cic. Att. 12, 50, ton départ ; discessus ab urbe Cic. Att. 8, 3, 3, départ de la ville ; discessus præclarus e vita Cic. Div. 1, 47, glorieux trépas ; solis accessus discessusque [plur.] Cic. Nat. 2, 19, les époques où le soleil se rapproche ou sʼéloigne de la terre || exil : Cic. Domo 85 ; Leg. 2, 42 || retraite [dʼune troupe] : Cæs. G. 2, 14, 1 ; 4, 4, 6.

discessus , us. m.
別。— a vita 死。— caeli 天開。

Suggest a Translation
See an image

discessus (1)

• P. of discedo.

discessus (2) ūs, m

• dis- + 1 CAD-, a going asunder, parting: non longinquus inter nos: caeli, i. e. lightning.—A going away, departure, removal, withdrawal: tuus:. ab urbe: e vitā: latronis: meus, banishment: discessu mugire boves, V.: solis accessūs discessūsque.—A marching away, marching off, decamping: Belgarum, Cs.