discingo
discingo, to ungird, deprive of the girdle
Frieze-Dennison Vergil
discingō, cīnxī, cīnctus, 3, a.: to ungird; p., discīnctus, a, um, loose-robed; indolent, effeminate, 8.724.
Could not find discinctis in Logeion dictionaries.
discinctis perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural of discingo
discinctis feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter dative plural, neuter ablative plural of discinctus
dis-cingo, nxi, nctum, 3, v. a., to ungird, deprive of the girdle.
- I Lit.: discinctā tunicā fugiendum est, Hor. S. 1, 2, 132; Vell. 2, 41 fin.; cf.: tunicati et discincti, Suet. Aug. 100: jam discingitur armis, Sil. 8, 34.—As a milit. punishment: destrictis gladiis discinctos destituit, Liv. 27, 13; Suet. Aug. 24 and 100: cum tenues nuper Marius discinxerit Afros, had disarmed, i.e. conquered, Juv. 8, 120; cf.: peltatam Amazona Scythico nodo, Mart. 9, 101, 5.—
- II Trop.
- A In verb finit.: mihi crede, in sinu est (Caesar), neque ego discingor, i.e. I do not neglect him, I endeavor to preserve his friendship, Cic. Q. Fr. 2, 13; cf. Sen. Ep. 92 fin.: discinxit ratione dolos fraudesque resolvit, i.e. discovered, detected, Sil. 7, 153; cf.: ut inter Methium et Paulum, quae veniunt in disceptationem, discingas, i.e. that thou wilt decide, Sid. Ep. 2, 7.—
- B discinctus, a, um, ungirt.
- 1 Lit.: ne glorietur accinctus aeque ac discinctus, i.e. who has put off his armor, Vulg. 3 Reg. 20, 11.—
- 2 Trop.
- α Voluptuous, effeminate, Afri, Verg. A. 8, 724.— Hence,
- β Slovenly, careless, negligent; loose, dissolute, reckless: discincti ludere, Hor. S. 2, 1, 73: avarus ut Chremes, opp. discinctus ut nepos, id. Epod. 1, 34: Natta, Pers. 3, 31: verna, id. 4, 22: discincta in otia natus, Ov. Am. 1, 9, 41.
dis-cingo, cīnxī, cīnctum, ere, losgürten, anfgürten, I) eig.: discincta tunica, Hor.: v. Pers., excalceari et discingi, Vell.: u. im Bilde, in sinu est, neque ego discingor, lasse ihn nicht fahren, Cic. ad Q. fr. 2, 11, 1. – Partiz., tunicati et discincti, als Zeichen tiefer Trauer, Suet.: centuriones discincti, als milit. Strafe, Liv. – poet., Afros, entwaffnen, Iuven.: peltatam Amazona Scythico nodo, Mart.: discingi armis, die Waffen niederlegen, Sil. – II) übtr., auflösen, dolos, zunichte machen, Sil.: ingenium, entnerven, weichlich machen, Sen. ep. 92, 35.
See: discingere
discingō, (12) cīnxī, cīnctum, ĕre, tr., ¶ 1 ôter la ceinture, [ou] le ceinturon, désarmer, dépouiller : centuriones discincti Liv. 27, 13, 9, centurions privés du baudrier, v. destituo ; discingi armis Sil. 8, 34, se dépouiller de ses armes, quitter le ceinturon qui les retient ; Amazona Mart. 9, 101, 5, vaincre une Amazone ; Afros Juv. 8, 120, détrousser les Africains || in sinu est, neque ego discingor Cic. Q. 2, 12, 1, je le porte dans mon cœur, et je lʼy maintiens [je ne dénoue pas ma ceinture, je ne défais pas le sinus de ma toge] ; discinctus Hor. S. 2, 1, 73, la ceinture détachée, à son aise ; discincti Afri Virg. En. 8, 724, les Africains à la robe flottante, mous, efféminés ¶ 2 [fig.] a) affaiblir, énerver, réduire à rien : dolos Sil. 7, 153, faire avorter (déjouer) des ruses ; (Mæcenas) habuit ingenium grande et virile, nisi illud secundis rebus discinxisset Sen. Ep. 92, 35, cʼétait un grand et mâle génie, si les délices ne lʼeussent énervé ; b) trancher un différend, juger, décider : Sid. Ep. 2, 7.
- 1. los-, afgorden [tunicam];
- 2. (metaf.) verzwakken, verslappen [ingenium]; / p. adj. discīnctus, a, um (a) zonder gordel; (b) in tunica zonder wapengordel (als teken v. rouw); (c) van de wapengordel ontdaan (als militaire straf); (d) (poët.) (metaf.) losbandig, lichtzinnig.
dis-cingō nxī, nctus, ere,
- to ungird, deprive of the girdle: centuriones discinctos destitui iussit, i. e. to lose their mantles, L.: discinctā tunicā, H.: Afros, i. e. strip utterly, Iu.: neque ego discingor, i. e. relax in my friendly offices.