disseco
Could not find dissecti in Logeion dictionaries.
dissecti perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of disseco
dis-sĕco (dissĭc-), ŭi, ctum, 1, v. a.,
- to cut asunder, cut in pieces, cut up, dissect (post-Aug.; esp. freq. in Pliny the elder— cf.: seco, meto, findo, scindo): unionem, Plin. 9, 35, 58, § 121: pectus, id. 11, 37, 70, § 185: caput viperae, id. 29, 4, 21, § 69: mures, id. 30, 9, 23, § 76: ranas, id. 32, 9, 36, § 111: multos medios serra, Suet. Calig. 27; Ap. Met. 8, 27, 18.—
- II Trop.: dissecari cordibus suis, to be cut to the heart, Vulg. Act. 7, 54 al.
dis-seco, secuī, sectum, āre, zerschneiden, zerhauen, aufschneiden, mures, Plin. 30, 76: alqm, Gell. 20, 1, 52: caput viperae inter aures, Plin. 29, 69: pinguem hominem medio ventre, Lampr. Commod. 10, 5 (wo Jordan dissecuit, Peter mit cod. C dissicuit): ancipiti ferro sua brachia, Apul. met. 8, 27: multos medios serrā, Suet. Cal. 27, 3. – ➳ In Hdschrn. auch dissico geschrieben (s. vorher); daher mit dissicio (in Hdschrn. = disicio) verwechselt; vgl. disicio ➳ .
See: dissecare
dissĕcō, (16) cŭī, ctum, āre, tr., couper, trancher : Plin. 29, 69 ; 30, 76 ; Gell. 20, 1, 52 ; Suet. Cal. 27.
➳ les mss donnent aussi dissico.