disseco
Could not find dissectum in Logeion dictionaries.
dissectum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of disseco
dis-sĕco (dissĭc-), ŭi, ctum, 1, v. a.,
- to cut asunder, cut in pieces, cut up, dissect (post-Aug.; esp. freq. in Pliny the elder— cf.: seco, meto, findo, scindo): unionem, Plin. 9, 35, 58, § 121: pectus, id. 11, 37, 70, § 185: caput viperae, id. 29, 4, 21, § 69: mures, id. 30, 9, 23, § 76: ranas, id. 32, 9, 36, § 111: multos medios serra, Suet. Calig. 27; Ap. Met. 8, 27, 18.—
- II Trop.: dissecari cordibus suis, to be cut to the heart, Vulg. Act. 7, 54 al.
dis-seco, secuī, sectum, āre, zerschneiden, zerhauen, aufschneiden, mures, Plin. 30, 76: alqm, Gell. 20, 1, 52: caput viperae inter aures, Plin. 29, 69: pinguem hominem medio ventre, Lampr. Commod. 10, 5 (wo Jordan dissecuit, Peter mit cod. C dissicuit): ancipiti ferro sua brachia, Apul. met. 8, 27: multos medios serrā, Suet. Cal. 27, 3. – ➳ In Hdschrn. auch dissico geschrieben (s. vorher); daher mit dissicio (in Hdschrn. = disicio) verwechselt; vgl. disicio ➳ .
See: dissecare
dissĕcō, (16) cŭī, ctum, āre, tr., couper, trancher : Plin. 29, 69 ; 30, 76 ; Gell. 20, 1, 52 ; Suet. Cal. 27.
➳ les mss donnent aussi dissico.