dissuo
dissuo, to rip open
Could not find dissuta in Logeion dictionaries.
dissuta perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of dissuo
dis-sŭo, no perf., ūtum, 3, v. a.—Lit., to unstitich, to rip open; hence, in gen., to open, to dissolve by degrees (a rare word).
- I Lit.: sinum, Ov. F. 1, 408: malas, to open the mouth wide, Pers. 3, 59: habebit vestimenta dissuta, caput nudum, Vulg. Levit. 13, 45.—
- II Trop.: amicitiae dissuendae magis quam discindendae, Cic. Lael. 21, 76; so, sensim amicitias (opp. repente praecidere), id. Off. 1, 33, 120.
dis-suo, suī, sūtum, ere, eig. auseinander- od. auftrennen, was genäht war, dah. übtr. = weit öffnen, sinum, Ov. fast. 1, 408: tunicam, Hieron. epist. 117, 7: undique malas, den Mund weit aufsperren, Pers. 3, 59. – u. auseinander- od. auftrennen = allmählich auflösen, amicitias (Ggstz. discindere), Cato bei Cic. de amic. 76: recentem amicitiam scindere potius quam dissuere, Hieron. epist. 8 (mit Anspielung auf Ciceros Stelle): diss. tenacium matrimoniorum nexus, Arnob. 3, 27 R.
See: dissuere
dissŭō, (14) sūtum, ĕre, tr., découdre : Ov. F. 1, 408 || [fig.] amicitias Cat. d. Cic. Læl. 76, dénouer une amitié [se séparer sans éclat de ses amis].
- 1. lostornen, openen [sinum; undique malas de mond wijd opensperren];
- 2. (metaf.) langzaam laten bekoelen [amicitias].
dis-suō —, ūtus, ere,
- to rip open: dissuto sinu, torn open, O.—Fig.: amicitiae dissuendae, i. e. gently severed.