dolo
dolo, to chip with an axe, hew
dolo2, an ironpointed staff, pike, sword-stick
Frieze-Dennison Vergil
Could not find dolatum in Logeion dictionaries.
dolatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of dolo
dolatum masculine accusative singular of dolatus
- I Lit.: materiem, Cato R. R. 31 fin.: taleas, Cat. 45: robur, Cic. Div. 2, 41, 86: scyphum caelo, Varr. ap. Non. 99, 18: perticas in quadrum, Col. 8, 3, 7: stipes falce dolatus, Prop. 4 (5), 2, 59: dolato confisus ligno, Juv. 12, 57; cf.: non est e robore dolatus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 31, 100: de lapidibus dolatis, Vulg. 3 Reg. 6, 7.—
- B Transf.: fuste, i.e. to cudgel soundly, belabor, drub, Hor. S. 1, 5, 23.—In mal. part.: uxorem, Pompon. ap. Non. 166, 1. Cf. dedolo.—
- II Trop., to shape, construct: (historiam) sicut potuit, dolavit, Cic. de Or. 2, 13, 54.—And in an alliteration: hodie hunc dolum dolamus, i.e. to fashion, contrive, devise, Plaut. Mil. 3, 3, 64 (938).
- a staff with a short sharp iron point; a pike, sword-stick (cf.: lancea, spiculum, gaesum, hastile, sarissa, sparus): ingens contus cum ferro brevissimo, Varr. ap. Serv. Verg. A. 7, 664. So Verg. l. l.; Sil. 3, 250.—
- 2 A small sword-cane, hidden dagger, Suet. Claud. 13; id. Dom. 17; Dig. 9, 2, 52; cf. Isid. Orig. 18, 9, 4; Serv. Verg. l. l.—
- II Transf., of a fly's sting, Phaedr. 3, 6, 3.—
- 2 The fore-topsail, Liv. 36, 44; 45; 37, 30; cf. Isid. Orig. 19, 3, 3.
~ones,hunsporan
~ones,stæfsweord
in vaginis mucrones et pugiones in ~onibus [gl. ]gaines
praeliaria tela ac ~ones gestantes
unum ~um vocatum(v.an ax
dalum,lytel segel
dalum,se lesta segl
- 1. dolk, degenstok;
- 2. (Phaedr.) stekel (v. vliegen e.a.);
- 3. fok.
- 1. met een bijl bewerken [robur; materiem; metaf.: dolum (Plaut.) een list smeden];
- 2. ruw uitwerken [opus];
- 3. (poët.) een pak slaag geven; (seksueel) een goede beurt geven (m. acc.).
Est vagina pugionis. Glossar. Lat. Gall. ann. 1352. ex Cod. reg. 4120.
Tela abscondita, in Glossar. vett. ejusd. Bibl. reg. Codd. 7613. et 7641.
- DAL-, to chip with an axe, hew: robur: stipes falce dolatus, Pr.: robore dolatus. — To cudgel, belabor, drub: fuste, H.— Fig., to rough-hew, hack out: opus.
- , δόλων, an ironpointed staff, pike, sword-stick: saevi, V.—A sting, Ph.—The fore-topsail, L.
DOLO(δόλων).
1. A weapon consisting of a long staff with a short iron point (Verg. A. 7.664, and Varro, ap. Serv. ib., ingens contus cum ferro brevissimo; Sil. 3.250).
2. A secret poniard or dagger inserted in a walking-stick (Plut. TG 10; Hesych. s. v.; Suet. Cl. 13, Domit. 17; Isid. Or. 18.9, 4) or a whip (Dig. 9, 2, 52). 3. A small top-sail [NAVIS].
[W.S] [J.H.F](δόλων). (1) A weapon consisting of a long staff with a short iron point (Verg. Aen. vii. 664).
(2) A secret poniard or dagger inserted in a walking-stick ( Tib. Gracch. 10; Claud. 13, Domit. 17) or a whip (Dig. 9, 2, 52).
(3) A small topsail of a ship.