egenus
egenus, needy, necessitous, in want, destitute
Frieze-Dennison Vergil
egēnus, a, um: adj. (egeō), needy; in want, destitute, 1.599; distressed, straitened, imperiled, desperate, 10.367.
Could not find egenum in Logeion dictionaries.
egenum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of egenus
ĕgēnus, a, um, adj. [egeo],
- in want of, in need of, destitute or void of any thing (rare, and mostly poet. for egens).
- α With gen.: (nos) omnium, Verg. A. 1, 599; Liv. 9, 6: omnis spei, Tac. A. 1, 53: aquarum (regio), id. ib. 15, 3 fin.; cf. id. ib. 4, 30: decoris, Sil. 6, 304.—
- β With abl.: commeatu, Tac. A. 12, 46; 15, 12.—
- γ Absol.: res, i.e. indigent, needy, necessitous, Plaut. Capt. 2, 3, 46 (406); id. Poen. 1, 1, 2 (130); Verg. A. 6, 91; 8, 365; 10, 367: frater, Vulg. Deut. 15, 11.—
- II Poor, worthless, beggarly: ad infirma et egena elementa, Vulg. Gal. 4, 9. —Subst.
- A ĕgēnus, i, m., a poor man: et pauper, Vulg. Psa. 34, 10; id. Sir. 4, 4 al. —
- B ĕgēnum, i, n., a poor soil: in egeno, Col. 3, 10, 4; 4, 31, 1.
egēnus, a, um (egeo), I) an etw. Mangel habend od. leidend, einer Sache entbehrend, an etwas arm, einer Sache beraubt, m. Genet., lucis egenus Tartarus, Lucr.: omnium (aller Pflege) egena corpora, Liv.: egena aquarum regio, Tac. (vgl. egenam aquae utramque insulam referens, es leide die eine wie die andere I. Mangel an W., Tac.): nos omnium egeni, jeglicher Hilfe bedürftig, Verg.: Agrippina omnis spei egena, Tac. – m. Abl., castellum commeatu egenum, schlecht verproviantiertes, Tac. ann. 12, 46; vgl. 15, 12. – II) prägn., a) v. Pers., dürftig, arm, absol., subst., egēnus, der Arme, Sen. nat. qu. 7, 31, 3. – m. Abl. (durch), qui si est avaritiā egenus, Apul. apol. 20: quod erat fortunā egenus (Ggstz. fortunā opulentus), Apul. flor. 3. p. 4, 8 sqq. (Kr.). – b) v. Boden, dürftig, subst., in egeno, auf dürftigem Boden, Col. 3, 10, 4 u. 4, 31, 1. – c) v. der Lage, dürftig, hilflos, res egenae, Plaut.: in rebus egenis, Plaut. u. Verg.: rebus egenis, Verg.
eadem ~is et paene nihil habentibus distribui ‥ non sinimus
dum [Martinus ] ‥ peplum ferret egenis
~us,wædla
emptis cibis sustentavit ‥ multitudinem ~orum
~is fratribus suis ‥ subvenire volens
convenit regie majestati populum regimini ejus commissum, divites et †egerios, ‥ defendere
quem cernimus et in divitiis ~um et in deliciis sobrium
fuit vir quidam Romae dives in rebus sed ~us in religione
~us luminis
[archiepiscopus Ebor’ ] vertit se ad alia ~a atque infirma argumenta, quae ‥ paucis sunt objectionibus abolita
ĕgēnus, (12) a, um (egeo), qui manque, privé : [avec gén.] Virg. En. 1, 599 ; Liv. 9, 6, 4 ; Tac. Ann. 1, 53 ; [avec abl.] Tac. Ann. 12, 46 || in rebus egenis Virg. En. 6, 91, dans la détresse || subst. n. egenum : in egeno Col. Rust. 3, 10, dans un sol pauvre || susbt. m. , un pauvre : Vulg. Psalm. 34, 10.
egēnus
adj.
- egeo, needy, necessitous, in want, destitute: in rebus egenis, V.: omnium corpora, L.: aquarum regio, Ta.: castellum commeatu, Ta.