eiulatus
eiulatus, a wailing, loud lamentation
Could not find eiulatum in Logeion dictionaries.
eiulatum masculine accusative singular of eiulatus
eiulatum supine, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of eiulo
ējŭlātus, ūs, m. [eiulo],
- a wailing, lamenting, Cic. Tusc. 2, 23, 55; Auct. Or. de Har. Resp. 18, 39; Gell. 1, 26, 7; Vulg. Gen. 27, 38.
ēiulātus, ūs, m. (eiulo), das laute Geheul, laute Wehklagen, eiulatu, questu, gemitu, Acc. fr.: senis unius eculeo impositi non supplex vox nec miserabilis eiulatus (Winseln), Val. Max.: eiulatus ne mulieri quidem concessus est, Cic.: Plur., illi eiulatus et gemitus Philoctetae, Cic. de har. resp. 39: gemitus eiulatusque facere, Gell. 1, 26, 7.
ejulatus, us. m. et, v. eiulo
See an image
See an image
ēiulātus plurnom., ūs, m
- eiulo, a wailing, loud lamentation: Philoctetae.