erogo
erogo, to appropriate, pay out, pay, expend (usu. from the public treasury)
Could not find eroganda in Logeion dictionaries.
eroganda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural of erogo
ē-rŏgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- Orig., a pub. law t. t., to expend, pay out money from the public treasury, after asking the consent of the people: pecunias ex aerario, Cic. Vat. 12; cf. id. Verr. 2, 3, 71; 2, 5, 19; id. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14; Liv. 22, 23; 33, 47 al.; cf.: pecuniam in classem, Cic. Fl. 13: in aes alienum, id. Att. 6, 1, 21: unde in eos sumptus, pecunia erogaretur, Liv. 1, 20; Vulg. Marc. 5, 26.—
- B Transf. beyond the pub. law sphere, to pay, pay out, disburse, expend (cf.: pendo, expendo, perpendo, pondero, solvo, luo): Tironem Curio commendes, ut ei, si quid opus erit, in sumptum eroget, Cic. Att. 8, 5 fin.: aliquid in pretium servi, Dig. 25, 2, 36 fin.: bona sua in fraudem futurae actionis, to squander, ib. 17, 2, 68: grandem pecuniam in Tigellinum, to bequeath, Tac. A. 16, 17; cf.: in Tiridatem erogavit, Suet. Ner. 30: odores, unguenta ad funus, Dig. 15, 3, 7: nihil de bonis, ib. 24, 1, 5 fin.; cf.: aliquid ex bonis, ib. 26, 7, 12: aliquid pro introitu, ib. 32, 1, 102 fin. et saep.—
- C Trop., in Tertullian: aliquem, to expose to death, to destroy, kill: tot innocentes, Tert. Apol. 44; id. Spect. 12; id. Praescript. 2.—
- II To entreat, prevail on by entreaties: precibus erogatus, Ap. Met. 5, 13, 12.
ē-rogo, āvī, ātum, āre, I) verausgaben, A) eig.: a) Geld, pecuniam ex aerario, Cic.: pecuniam in classem, Cic.: unde pecunia in eos sumptus erogaretur, Liv. – b) als t. t. der Wasserbaukunst, aus den Wasserschlössern verausgaben, amplius quam in patrimonio, ut ita dicam, est, Frontin. aqu.: quinarias DCCIV, ibid. – B) übtr., verschwenden, zugrunde richten, vernichten, töten lassen, alqd u. alqm, oft bei Tert. (s. Oehler Tert. Scorp. 6). – II) jmd. erbitten, precibus erogatus, der sich erbitten-, durch Bitten hat bewegen lassen, Apul. met. 5, 13.
See: erogare
ērŏgō, (11) āvī, ātum, āre, tr. ¶ 1 faire sortir pour distribuer, payer : pecuniam ex ærario Cic. Fl. 30, faire une sortie dʼargent (prélever de lʼargent) pour qqch., cf. Att. 6, 1, 21 ; Liv. 1, 20, 5 || [en gén.] dépenser : Suet. Nero 30 || aliquem Tert. Apol. 44, fournir (sacrifier) qqn ¶ 2 fléchir (par des prières) : erogatus Apul. M. 5, 13, qui sʼest laissé fléchir.
- 1. uitgeven, besteden (aan, voor: in m. acc.) [pecuniam in classem];
- 2. (postklass.) verkwisten;
- 3. (Apul.) vragen; door smeken vermurwen.
erogo , as, are.
分給。施官錢。 Unde in eos sumptus pecunia erogaretur 從此可得彼費之銀項。
Suggest a Translation
See an image
分給。施官錢。 Unde in eos sumptus pecunia erogaretur 從此可得彼費之銀項。
Suggest a Translation
See an image
ē-rogō āvī, ātus, āre,
- to appropriate, pay out, pay, expend (usu. from the public treasury): pecunia ex aerario erogata: pecuniam in classem: in eos sumptūs, L.: ei in sumptum.