eruditus
eruditus, instructed, educated, learned, accomplished
Could not find eruditiusque in Logeion dictionaries.
eruditiusque adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of eruditus
ērŭdītus, a, um, Part. and P. a., from erudio.
ērŭdītus, ūs, m. [erudio],
- instruction; in abl. sing., Tert, adv. Val. 29.
1. ērudītus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. erudio), aufgeklärt, unterrichtet, fein gebildet, kenntnisreich, im üblen Sinne = verschmitzt, a) v. Perf.: homo, Cic.: populi, Cic.: disciplinis erudita Corinthus, Cornif. rhet.: eruditior litteris, Cic.: eruditissimus disciplinā iuris, Cic.: eruditissimus et Graecis litteris et Latinis, Cic. – m. Genet., eruditus legis, Hieron. chron. p. 26. – m. ad u. Akk., paulatim eruditiores facti processu temporis ad nocendum, Amm. 14, 1, 2: iam eruditior ad laedendum, Amm. 29, 1, 27. – m. in u. Abl., eruditior iam in sceleribus, Amm. 28, 1, 33. – subst., ērudītī, ōrum, m., die Unterrichteten, die Männer vom Fach, Cic. u.a. – b) übtr., v. Lebl.: tempora, saecula, aufgeklärte, Cic.: aures, Cic.: palata, verwöhnte, Col.: manus, geschickte, Sen.: oratio, gelehrte Sprache (Ggstz. oratio popularis, Volksspr.), Cic.
2. ērudītus, ūs, m. (erudio), die Unterweisung, Tert. adv. Val. 29.
1 ērŭdītus, (10) a, um, part.-adj. de erudio, instruit, formé, dressé, savant, habile, érudit, versé dans : doctus atque eruditus Cic. de Or. 1, 102, savant et habile ; litteris eruditior Cic. Br. 283, plus lettré ; Scævola disciplina juris eruditissimus Cic. de Or. 1, 180, Scévola, lʼhomme le plus versé dans la science du droit || sæcula erudita Cic. Rep. 2, 18, siècles éclairés ; eruditæ aures Cic. Rep. 2, 69, oreilles exercées, délicates || eruditum est et inf. Quint. 6, 3, 98, ou avec si Quint. 9, 2, 97, cʼest une chose savante que de.
2 ērŭdītŭs, ūs, m. , enseignement : Tert. Val. 29.
eruditus , a, um. part. p. c. s. v. erudio.
受過敎者。有文學者。熟。— Romanas res 熟羅瑪國事。Artificio simulationis eruditus 工於詐僞者。
Suggest a Translation
See an image
受過敎者。有文學者。熟。— Romanas res 熟羅瑪國事。Artificio simulationis eruditus 工於詐僞者。
Suggest a Translation
See an image
ērudītus adj.with comp.and sup.
- P. of erudio, instructed, educated, learned, accomplished, informed, skilled, experienced: quas (artīs) qui tenent eruditi appellantur: Graeculus: rebus gestis: litteris eruditior quam Curio: disciplinā iuris civilis eruditissimus: utilia honestis miscere, Ta.: minus erudita saecula: aures: Graecorum copia, fulness of Greek learning.